Μυθολογία · Επίπεδο Α1
Η Αράχνη και η Αθηνά
Μια σπουδαία υφάντρα προκαλεί τη θεά Αθηνά σε διαγωνισμό.
Στην ιστορία του Ρωμαίου ποιητή Οβίδιου, η Αράχνη είναι μια νέα κοπέλα από τη Λυδία. Υφαίνει υπέροχα υφάσματα. Όλοι θαυμάζουν τη δουλειά της.
Η Αράχνη όμως είναι πολύ περήφανη. Λέει: «Υφαίνω καλύτερα από τη θεά Αθηνά!» Αυτά τα λόγια είναι μεγάλο λάθος.
Η Αθηνά ακούει την Αράχνη. Έρχεται στη γη σαν γριά γυναίκα. «Ζήτα συγγνώμη από τη θεά», λέει η γριά. Η Αράχνη γελάει: «Δεν φοβάμαι. Ας έρθει η Αθηνά εδώ!»
Τότε η γριά αλλάζει μορφή. Είναι η Αθηνά! Η θεά και η κοπέλα αρχίζουν έναν διαγωνισμό. Υφαίνουν όλη τη μέρα. Το ύφασμα της Αράχνης είναι τέλειο. Δείχνει όμως πολλές άδικες πράξεις των θεών.
Η Αθηνά δεν βρίσκει κανένα λάθος στο ύφασμα. Θυμώνει όμως με τις εικόνες, σκίζει το έργο και χτυπά την κοπέλα. Η Αράχνη, γεμάτη λύπη, προσπαθεί να κρεμαστεί. Η θεά τη λυπάται και τη μεταμορφώνει σε αράχνη — ένα μικρό ζώο με οκτώ πόδια.
Από τότε η αράχνη υφαίνει για πάντα τον ιστό της, σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Η Αράχνη ήταν πραγματικά πολύ καλή και η Αθηνά δεν βρήκε λάθος στο έργο της. Η ιστορία μπορεί να μας μιλήσει για την περηφάνια, αλλά και για τον θυμό της εξουσίας όταν κάποιος λέει μια δύσκολη αλήθεια.