Μυθολογία · Επίπεδο Γ1
Ο Πελίας και οι κόρες του
Η Μήδεια κέρδισε την εμπιστοσύνη τους με μια παραπλανητική απόδειξη.
Ο Πελίας είχε στείλει τον Ιάσονα στην Κολχίδα για να φέρει το χρυσόμαλλο δέρας, ελπίζοντας ότι δεν θα επέστρεφε. Όταν όμως η Αργώ γύρισε στην Ιωλκό, η σύγκρουση για την εξουσία δεν τελείωσε.
Ο Ιάσονας είχε μαζί του τη Μήδεια. Εκείνη αποφάσισε να τιμωρήσει τον Πελία με δόλο και χρησιμοποίησε τις ίδιες του τις κόρες.
Οι αρχαίες πηγές αφηγούνται διαφορετικά το σχέδιό της. Σύμφωνα με τον Διόδωρο, η Μήδεια άλλαξε την όψη της, παρουσιάστηκε ως ηλικιωμένη ιέρεια της Άρτεμης και ισχυρίστηκε ότι η θεά είχε φέρει ευλογία στην πόλη. Στον Οβίδιο, προσποιήθηκε ότι είχε μαλώσει με τον Ιάσονα και ζήτησε καταφύγιο από τον Πελία.
Και στις δύο εκδοχές, κέρδισε την εμπιστοσύνη των κοριτσιών. Ο πατέρας τους είχε γεράσει και εκείνες ήθελαν να τον δουν πάλι νέο και δυνατό.
Η Μήδεια ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να ξανανιώσει έναν άνθρωπο με φωτιά και μαγικά βότανα. Οι κόρες ζήτησαν απόδειξη και εκείνη χρησιμοποίησε ένα γέρικο κριάρι.
Έβαλε το ζώο σε ένα χάλκινο καζάνι και λίγο αργότερα εμφανίστηκε ένα νεαρό αρνί. Στις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου αυτό είναι αληθινό μαγικό κατόρθωμα. Ο Διόδωρος, αντίθετα, γράφει ότι η Μήδεια εξαπάτησε τις κόρες και τους έδειξε κάτι που έμοιαζε με αρνί.
Η επίδειξη τις έπεισε. Εκείνη τη νύχτα η Μήδεια έδωσε στον Πελία ένα ποτό για να κοιμηθεί βαθιά και είπε στις κόρες ότι, για να πετύχει η ανανέωση, έπρεπε πρώτα να τον σκοτώσουν. Εκείνες πίστευαν ότι ο θάνατός του θα ήταν προσωρινός και ότι ενεργούσαν για το καλό του.
Στον Οβίδιο, οι κόρες δίστασαν και απέστρεφαν το βλέμμα τους, αλλά τελικά τραυμάτισαν θανάσιμα τον πατέρα τους. Η Μήδεια φρόντισε να πεθάνει και δεν χρησιμοποίησε τα βότανα που θα μπορούσαν να τον επαναφέρουν.
Ο Διόδωρος δίνει μια διαφορετική συνέχεια: όλες οι κόρες εκτός από την Άλκηστη πήραν μέρος στην επίθεση. Η Άλκηστη αρνήθηκε να βλάψει τον πατέρα της. Η Μήδεια δεν άγγιξε το σώμα του Πελία· έστειλε τις κόρες στη στέγη με αναμμένους λύχνους, για να δώσουν χωρίς να το γνωρίζουν το συμφωνημένο σήμα στους Αργοναύτες.
Ακόμη και η κατάληξη αλλάζει από πηγή σε πηγή. Ο Απολλόδωρος αναφέρει ότι ο Άκαστος, γιος του Πελία, έθαψε τον πατέρα του και έδιωξε τον Ιάσονα και τη Μήδεια από την Ιωλκό. Κατά τον Διόδωρο, όμως, ο Ιάσονας παρέδωσε ο ίδιος τη βασιλεία στον Άκαστο και φρόντισε αργότερα για τις κόρες του Πελία.
Ο Ιάσονας και η Μήδεια κατέληξαν στην Κόρινθο, όπου εκτυλίσσεται η «Μήδεια» του Ευριπίδη. Ο Διόδωρος γράφει ότι έζησαν εκεί μαζί για δέκα χρόνια.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο του μύθου δεν είναι η μαγεία, αλλά η χειραγώγηση. Η Μήδεια παρουσίασε μια ψεύτικη ή παραπλανητική απόδειξη και μετέτρεψε την αγάπη των κοριτσιών για τον πατέρα τους σε όπλο. Η πρόθεσή τους να τον βοηθήσουν δεν αναιρεί το τραγικό αποτέλεσμα· δείχνει όμως πόσο επικίνδυνο είναι να εμπιστευόμαστε μια εντυπωσιακή επίδειξη χωρίς να γνωρίζουμε πώς πραγματικά έγινε.