Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Ύλας και οι νύμφες
Πήγε να φέρει νερό. Ο Ηρακλής τον φώναζε ακόμα όταν έφυγε το καράβι.
Ο Ύλας ήταν ένας νέος που ταξίδευε με τους Αργοναύτες ως βοηθός του Ηρακλή. Ο ήρωας τον φρόντιζε και του είχε μάθει να χρησιμοποιεί το τόξο.
Το καράβι σταμάτησε στη Μυσία για μια νύχτα. Οι άντρες κατέβηκαν να μαγειρέψουν. Ο Ηρακλής πήγε στο δάσος να κόψει ξύλο για καινούριο κουπί — είχε σπάσει το δικό του τραβώντας πολύ δυνατά.
Ο Ύλας πήρε μια χάλκινη στάμνα και ξεκίνησε να βρει νερό.
Βρήκε μια πηγή μέσα στο δάσος. Ήταν βράδυ και το φεγγάρι έπεφτε στο νερό.
Στην πηγή ζούσαν νύμφες. Είδαν τον Ύλα να σκύβει και να βυθίζει τη στάμνα. Σε ορισμένες αρχαίες αφηγήσεις εμφανίζεται μία νύμφη και σε άλλες περισσότερες.
Μία άπλωσε το χέρι της και τον τράβηξε μέσα χωρίς τη θέλησή του.
Ο Ύλας πρόλαβε να βγάλει μία φωνή. Ένας μόνο άντρας την άκουσε από μακριά, ο Πολύφημος, και έτρεξε με το σπαθί του νομίζοντας ότι κάποιο ζώο άρπαξε το παιδί. Δεν βρήκε κανέναν.
Όταν το έμαθε ο Ηρακλής, έτρεξε ανήσυχος μέσα στο δάσος φωνάζοντας το όνομά του.
Στην αφήγηση του Απολλώνιου, οι Αργοναύτες έφυγαν με τον πρωινό άνεμο χωρίς να καταλάβουν ότι έλειπαν ο Ηρακλής και ο Πολύφημος. Όταν το πρόσεξαν, ήταν ήδη μακριά.
Έτσι ο Ηρακλής δεν πήγε ποτέ στην Κολχίδα.
Αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι στη Μυσία υπήρχε ένα έθιμο για τον Ύλα. Οι κάτοικοι πήγαιναν στα βουνά και φώναζαν το όνομά του, σαν να συνέχιζαν ακόμη την αναζήτηση.