Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Γανυμήδης
Ένας αετός τον πήρε από τα βουνά της Τροίας. Ο πατέρας του πήρε άλογα.
Ο Γανυμήδης ήταν γιος του Τρώα, βασιλιά της Τροίας. Ο Όμηρος τον ονομάζει «τον ομορφότερο από τους θνητούς ανθρώπους». Φύλαγε τα κοπάδια της οικογένειας στις πλαγιές της Ίδης.
Μια μέρα, ενώ ήταν μόνος με τα πρόβατα, ο ουρανός σκοτείνιασε.
Ένας τεράστιος αετός κατέβηκε, τον σήκωσε και τον πήγε ψηλά. Οι περισσότερες πηγές λένε ότι ο αετός ήταν ο ίδιος ο Δίας.
Στον Όλυμπο ο Γανυμήδης έγινε οινοχόος: αυτός που γεμίζει τα ποτήρια των θεών με νέκταρ. Τη δουλειά αυτή την έκανε πριν η Ήβη, η θεά της νιότης, κόρη του Δία και της Ήρας.
Και ο Δίας του έδωσε αυτό που δεν είχε δώσει σχεδόν σε κανέναν άνθρωπο: τον έκανε αθάνατο, και μάλιστα αγέραστο. Δεν θα γερνούσε ποτέ.
Ο πατέρας του, κάτω στην Τροία, τον έψαχνε και θρηνούσε. Τότε ο Δίας έστειλε τον Ερμή να του εξηγήσει τι είχε γίνει — και να του δώσει αποζημίωση: δύο θεϊκά άλογα, τόσο γρήγορα που έτρεχαν πάνω από τα στάχυα χωρίς να τα λυγίζουν και πάνω από τα κύματα χωρίς να βρέχονται.
Ο Τρώας παρηγορήθηκε όταν έμαθε ότι ο γιος του δεν θα πέθαινε ποτέ.
Εκείνα τα άλογα έμειναν στην οικογένεια. Γι' αυτά, γενιές αργότερα, ο Ηρακλής επιτέθηκε στην Τροία: ο βασιλιάς Λαομέδων του τα είχε υποσχεθεί και μετά αρνήθηκε να πληρώσει.
Τον Γανυμήδη τον έβαλαν και στον ουρανό. Είναι ο αστερισμός Υδροχόος, «αυτός που χύνει το νερό» — και δίπλα του βρίσκεται ο Αετός.
Από το όνομά του, λένε, βγήκε και η λέξη για το μεγαλύτερο φεγγάρι του Δία στην αστρονομία: Γανυμήδης.