Ο Φοίνικας

Το λένε Φοίνικα.

Ο Ηρόδοτος είναι ειλικρινής: λέει καθαρά ότι δεν το είδε ποτέ ο ίδιος. Το είδε μόνο σε μια ζωγραφιά.

Στη ζωγραφιά ήταν μεγάλο σαν αετός. Τα φτερά του ήταν μισά κόκκινα και μισά χρυσά.

Έρχεται στην Αίγυπτο μία φορά κάθε πεντακόσια χρόνια. Και έρχεται μόνο όταν πεθάνει ο πατέρας του.

Να τι κάνει, σύμφωνα με τους ιερείς.

Παίρνει σμύρνα — ένα αρωματικό υλικό — και φτιάχνει με αυτήν ένα μεγάλο αυγό.

Ύστερα ανοίγει το αυγό, βάζει μέσα τον νεκρό πατέρα του και το κλείνει πάλι.

Και μετά πετάει με αυτό το βάρος από την Αραβία ως την Αίγυπτο, στον ναό του Ήλιου, και το αφήνει εκεί.

Αργότερα, άλλοι συγγραφείς έδωσαν στην ιστορία άλλο τέλος — αυτό που ξέρουμε σήμερα.

Λένε ότι ο Φοίνικας, όταν γεράσει πολύ, φτιάχνει μια φωλιά από αρωματικά ξύλα.

Κάθεται μέσα και περιμένει τον ήλιο. Η φωλιά παίρνει φωτιά και το πουλί καίγεται.

Και μέσα από τη στάχτη βγαίνει ένα καινούργιο, νέο πουλί.

Είναι το ίδιο και δεν είναι το ίδιο.

Λέμε ακόμα σήμερα ότι κάποιος «αναγεννήθηκε σαν φοίνικας από τις στάχτες του», όταν ξαναρχίζει τη ζωή του μετά από μια πολύ μεγάλη καταστροφή.