Ο ταύρος του Μαραθώνα

Ήταν ο ίδιος ταύρος που είχε φέρει ο Ηρακλής από την Κρήτη. Μετά τον άφησε ελεύθερο. Εκείνος περιπλανήθηκε και έφτασε στον Μαραθώνα.

Τώρα κατέστρεφε τα χωράφια και σκότωνε ανθρώπους.

Ο Θησέας ήταν νέος στην Αθήνα. Είπε: «Θα πάω εγώ».

Ξεκίνησε με τα πόδια. Στον δρόμο άρχισε δυνατή βροχή.

Είδε ένα μικρό, φτωχό σπίτι και χτύπησε την πόρτα.

Άνοιξε μια ηλικιωμένη γυναίκα. Την έλεγαν Εκάλη.

Ζούσε μόνη. Δεν είχε σχεδόν τίποτα.

Τον έβαλε μέσα, άναψε φωτιά και του έδωσε ψωμί και ελιές.

Μίλησαν όλη τη νύχτα. Η γριά του είπε ιστορίες από τη ζωή της.

Το πρωί ο Θησέας έφυγε. Η Εκάλη του είπε: «Αν γυρίσεις ζωντανός, θα κάνω θυσία στον Δία».

Ο Θησέας βρήκε τον ταύρο και τον έπιασε ζωντανό.

Γύρισε χαρούμενος στο σπίτι της.

Όμως η Εκάλη είχε πεθάνει πριν επιστρέψει.

Ο Θησέας δεν το ξέχασε ποτέ.

Για να τιμήσει τη φιλοξενία της, ο Θησέας ζήτησε να γίνεται μια γιορτή προς τιμήν της. Οι κάτοικοι της περιοχής πρόσφεραν θυσία στον Εκαλήσιο Δία και ονόμασαν τη γιορτή «Εκαλήσια».

Έπειτα ο Θησέας οδήγησε τον ταύρο ζωντανό στην Αθήνα και τον πρόσφερε ως θυσία στον Δελφίνιο Απόλλωνα.

Στην Ελλάδα υπάρχει ακόμα σήμερα μια περιοχή που λέγεται Εκάλη.

Ο μύθος δεν θυμάται μόνο τον άθλο του Θησέα. Θυμάται και τη φτωχή γυναίκα που του άνοιξε το σπίτι της μέσα στη βροχή και μοιράστηκε μαζί του ό,τι είχε.