Ο Ατρέας και ο Θυέστης

Οι πολίτες πρότειναν να αποφασίσει ένα σημάδι. Ο Ατρέας είχε στα κοπάδια του ένα αρνί με χρυσόμαλλο δέρας — δώρο, έλεγε, του Ερμή. Συμφώνησαν ότι όποιος το κατείχε θα βασίλευε.

Ο Ατρέας ήταν σίγουρος. Δεν ήξερε ότι ο αδελφός του κοιμόταν ήδη με τη γυναίκα του, την Αερόπη, και ότι εκείνη είχε ήδη δώσει το χρυσό δέρας στον Θυέστη.

Την ημέρα της απόφασης το προσκόμισε ο Θυέστης, και ο θρόνος πήγε σε αυτόν.

Ο Δίας όμως δεν δέχτηκε την απάτη. Έστειλε τον Ερμή στον Ατρέα με μια πρόταση: να ζητήσει από τον αδελφό του να παραδώσει τον θρόνο αν ο ήλιος ανέτειλε από τη δύση. Ο Θυέστης, βέβαιος, δέχτηκε το στοίχημα.

Το επόμενο πρωί ο ήλιος ανέτειλε από τη δύση.

Ο Ατρέας πήρε τη βασιλεία και εξόρισε τον αδελφό του. Και τότε ανακάλυψε τη σχέση του με την Αερόπη.

Αυτό που ακολούθησε είναι η πράξη που κράτησε το όνομά του στη γλώσσα.

Έστειλε μήνυμα στον εξόριστο αδελφό του λέγοντας ότι θέλει συμφιλίωση. Τον κάλεσε πίσω στις Μυκήνες με τιμές και ετοίμασε δείπνο. Ο Θυέστης ήρθε με τους τρεις μικρούς γιους του.

Ο Ατρέας πήρε τα παιδιά, τα έσφαξε και τα μαγείρεψε. Στο δείπνο σέρβιρε στον αδελφό του το κρέας. Ο Θυέστης έφαγε και ζήτησε κι άλλο.

Όταν τελείωσε, ο Ατρέας διέταξε να φέρουν έναν σκεπασμένο δίσκο και τον ξεσκέπασε: μέσα ήταν τα κεφάλια και τα χέρια.

Λένε ότι ο Ήλιος γύρισε πίσω το άρμα του για να μη φωτίζει αυτό το τραπέζι.

Ο Θυέστης καταράστηκε ολόκληρο το γένος του Ατρέα, όπως ο Μυρτίλος είχε καταραστεί το γένος του Πέλοπα. Η κατάρα δούλεψε ακριβώς: ο γιος του Ατρέα, ο Αγαμέμνων, θυσίασε την κόρη του στην Αυλίδα και δολοφονήθηκε στο λουτρό του από τη γυναίκα του και τον Αίγισθο — που ήταν ο μοναδικός γιος του Θυέστη που έζησε. Ο εγγονός του, ο Ορέστης, σκότωσε τη μητέρα του.

Η αλυσίδα σπάει μόνο πολύ αργότερα, στον Άρειο Πάγο, όταν η Αθηνά στήνει δικαστήριο και οι Ερινύες δέχονται να πάψουν να κυνηγούν τον Ορέστη. Αυτό είναι το τέλος της τριλογίας του Αισχύλου, και δεν είναι τυχαίο: ο μόνος τρόπος να τελειώσει μια βεντέτα που κρατάει τέσσερις γενιές δεν είναι άλλη μια εκδίκηση, αλλά ένα δικαστήριο που αποφασίζει αντί για την οικογένεια.