Μυθολογία · Επίπεδο Α1
Η γέννηση της Αφροδίτης
Από την πιο σκληρή νύχτα του κόσμου γεννήθηκε η θεά της ομορφιάς.
Στην αρχή του κόσμου δεν υπήρχαν ακόμα οι θεοί του Ολύμπου. Υπήρχαν ο Ουρανός και η Γη — και τα παιδιά τους, οι Τιτάνες.
Ο Ουρανός δεν αγαπούσε τα παιδιά του. Τα έκρυβε μέσα στη Γη και δεν τα άφηνε να βγουν στο φως. Η Γη πονούσε πολύ.
Ένας γιος της, ο Κρόνος, την άκουσε. Πήρε ένα μεγάλο δρεπάνι, έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του και τα πέταξε στη θάλασσα.
Ήταν μια πολύ σκληρή ιστορία. Και όμως, από αυτή τη στιγμή γεννήθηκε κάτι υπέροχο.
Γύρω τους δημιουργήθηκε λευκός αφρός. Μέσα στον αφρό μεγάλωσε μια θεά.
Μέσα από τον αφρό βγήκε μια γυναίκα. Ήταν η πιο όμορφη που είχε δει ποτέ ο κόσμος. Ο Ησίοδος συνδέει το όνομα «Αφροδίτη» με τη λέξη «αφρός». Η πραγματική προέλευση του ονόματος όμως δεν είναι βέβαιη.
Ταξίδεψε πάνω στη θάλασσα. Πρώτα πλησίασε τα Κύθηρα και μετά έφτασε στην Κύπρο. Η εικόνα της πάνω σε μεγάλο κοχύλι έγινε διάσημη πολύ αργότερα, αλλά δεν υπάρχει στην αφήγηση του Ησίοδου.
Όπου πατούσε το πόδι της, φύτρωνε χορτάρι. Σε έναν Ομηρικό Ύμνο, οι Ώρες, οι θεές των εποχών, την υποδέχονται στην Κύπρο. Τη ντύνουν και τη στολίζουν με χρυσά κοσμήματα.
Μετά την οδηγούν κοντά στους άλλους θεούς.
Αυτή είναι η εκδοχή του Ησίοδου. Στην Ιλιάδα του Ομήρου υπάρχει μια άλλη παράδοση: εκεί η Αφροδίτη είναι κόρη του Δία και της Διώνης. Οι ελληνικοί μύθοι δεν είχαν πάντα μία μόνο ιστορία για τη γέννηση κάθε θεού.