Ο Κέφαλος και η Πρόκρις

Η Ηώς, η θεά της αυγής, είδε τον Κέφαλο να κυνηγά στον Υμηττό και τον άρπαξε παρά τη θέλησή του. Εκείνος όμως μιλούσε συνέχεια για τη γυναίκα του. Η θεά θύμωσε, τον άφησε να φύγει και τον προειδοποίησε ότι θα μετάνιωνε που γύριζε στην Πρόκριδα.

Δεν του είπε ότι τον απατούσε. Του άφησε μόνο την ερώτηση.

Η προειδοποίηση γέννησε μέσα του την υποψία. Η Ηώς τού άλλαξε την όψη και ο Κέφαλος γύρισε σπίτι σαν ξένος. Πλησίασε τη γυναίκα του και άρχισε να την πολιορκεί.

Η Πρόκρις αρνήθηκε πολλές φορές. Εκείνος όμως επέμενε και της πρόσφερε όλο και πλουσιότερα δώρα, ώσπου εκείνη άρχισε να διστάζει.

Τότε ο Κέφαλος αποκάλυψε την αληθινή του μορφή και την κατηγόρησε ότι τον είχε προδώσει.

Ντροπιασμένη και θυμωμένη από την παγίδα, η Πρόκρις έφυγε από το σπίτι και πήγε στα βουνά, όπου ακολούθησε τη ζωή της Άρτεμης και των κυνηγών της.

Αργότερα συμφιλιώθηκαν και η Πρόκρις γύρισε κοντά του. Έφερε μαζί της δύο δώρα που, κατά τον Οβίδιο, είχε πάρει από την Άρτεμη: τον Λαίλαπα, έναν σκύλο που δεν έχανε ποτέ το θήραμά του, και ένα ακόντιο που πετύχαινε πάντα τον στόχο του και επέστρεφε στο χέρι εκείνου που το έριχνε.

Για ένα διάστημα έζησαν πάλι ευτυχισμένοι. Ο Κέφαλος συνήθιζε να πηγαίνει για κυνήγι πολύ νωρίς το πρωί.

Κάποιος όμως τον άκουσε στο δάσος να μιλά μόνος. Κουρασμένος από τη ζέστη, καλούσε την «Αύρα» να έρθει κοντά του και να τον δροσίσει. Ο πληροφοριοδότης δεν κατάλαβε ότι ο Κέφαλος μιλούσε στο αεράκι και είπε στην Πρόκριδα ότι η Αύρα ήταν μια άλλη γυναίκα.

Το επόμενο πρωί εκείνη τον ακολούθησε και κρύφτηκε σε έναν θάμνο για να δει.

Ο Κέφαλος άκουσε κίνηση στα φύλλα πίσω του. Γύρισε και πέταξε το ακόντιο που δεν αστοχούσε ποτέ.

Έτρεξε προς τα εκεί και τη βρήκε βαριά τραυματισμένη από το δικό της δώρο. Η Πρόκρις πρόλαβε να του ζητήσει ένα πράγμα, πριν πεθάνει: να μην πάρει ποτέ την «Αύρα» στο σπίτι τους. Τότε ο Κέφαλος κατάλαβε την παρεξήγηση και της εξήγησε ότι μιλούσε στον άνεμο. Ο Οβίδιος λέει ότι η Πρόκρις πέθανε κάπως πιο ήρεμη, όταν έμαθε την αλήθεια.

Ο Οβίδιος βάζει τον ίδιο τον Κέφαλο να διηγείται την ιστορία αργότερα και να κλαίει ακόμη. Πρώτα ο ίδιος έστησε μια άδικη δοκιμασία στη γυναίκα του· ύστερα η Πρόκρις πίστεψε μια ψεύτικη φήμη. Η υποψία και η έλλειψη εμπιστοσύνης οδήγησαν τελικά στην καταστροφή που και οι δύο φοβούνταν.