Μυθολογία · Επίπεδο Β2
Ο Κέφαλος και η Πρόκρις
Δοκίμασε αν τον αγαπούσε. Κέρδισε τη δοκιμασία και έχασε τα πάντα.
Ο Κέφαλος και η Πρόκρις ήταν παντρεμένοι δύο μήνες και ευτυχισμένοι όσο λίγοι. Το πρόβλημα άρχισε επειδή τους είδε μια θεά.
Η Ηώς, η αυγή, τον πήρε μαζί της. Ο Κέφαλος όμως μιλούσε συνέχεια για τη γυναίκα του, μέχρι που η θεά κουράστηκε και τον άφησε να φύγει — αφού πρώτα του έβαλε μια ιδέα στο μυαλό. «Πήγαινε», του είπε, «αλλά μια μέρα θα μετανιώσεις που δεν έμεινες. Είσαι τόσο σίγουρος ότι σε περίμενε;»
Δεν του είπε ότι τον απατούσε. Του άφησε μόνο την ερώτηση.
Ο Κέφαλος γύρισε σπίτι, αλλά όχι ως ο εαυτός του. Η Ηώς τού άλλαξε την όψη· έγινε ξένος. Μπήκε στο σπίτι του, γνώρισε τη γυναίκα του ως άγνωστος και άρχισε να την πολιορκεί.
Η Πρόκρις αρνήθηκε. Αρνήθηκε πολλές φορές. Εκείνος επέμενε μέρες, ανεβάζοντας κάθε φορά τις υποσχέσεις, μέχρι που πρόσφερε έναν βουνό από χρυσάφι — και η Πρόκρις για μια στιγμή δίστασε.
Εκείνη τη στιγμή ο Κέφαλος πήρε πίσω τη μορφή του και της φώναξε ότι την έπιασε.
Η Πρόκρις δεν απάντησε. Έφυγε από το σπίτι χωρίς λέξη και πήγε στα βουνά, με την Άρτεμη και τις κυνηγούς της.
Ο Κέφαλος την έψαξε για καιρό και τελικά τη βρήκε. Της ζήτησε συγγνώμη· του είπε ότι κανείς δεν αντέχει τέτοια πολιορκία. Εκείνη τον συγχώρησε και γύρισε — φέρνοντας μαζί της δύο δώρα της Άρτεμης: έναν σκύλο, τον Λαίλαπα, που δεν έχανε ποτέ το θήραμά του, και ένα ακόντιο που δεν αστοχούσε ποτέ και επέστρεφε μόνο του στο χέρι.
Έζησαν ήσυχα για χρόνια. Ο Κέφαλος κυνηγούσε από πολύ νωρίς το πρωί, όπως πάντα.
Κάποιος υπηρέτης, όμως, τον άκουσε στο δάσος να μιλάει μόνος: κουρασμένος από τη ζέστη, φώναζε την «Αύρα» να έρθει κοντά του, να τον δροσίσει, να μπει στο στήθος του. Ο υπηρέτης δεν κατάλαβε ότι μιλούσε στο αεράκι. Το είπε στην Πρόκρι ως όνομα γυναίκας.
Το επόμενο πρωί εκείνη τον ακολούθησε και κρύφτηκε σε έναν θάμνο για να δει.
Ο Κέφαλος άκουσε κίνηση στα φύλλα πίσω του. Γύρισε και πέταξε το ακόντιο που δεν αστοχούσε ποτέ.
Έφτασε τρέχοντας και τη βρήκε με το δικό της δώρο στο στήθος. Πρόλαβε να του ζητήσει ένα πράγμα, πριν πεθάνει: να μην πάρει ποτέ την «Αύρα» στο σπίτι τους. Και τότε μόνο κατάλαβε ο Κέφαλος τι είχε συμβεί, και της το εξήγησε — και οι αρχαίοι έλεγαν ότι πέθανε ήρεμη, ξέροντας.
Ο Οβίδιος βάζει τον ίδιο τον Κέφαλο να διηγείται την ιστορία, χρόνια αργότερα, και ο άντρας κλαίει ακόμα μιλώντας. Δύο φορές μια υποψία μπήκε σε αυτό το σπίτι· και τις δύο φορές ήταν λάθος, και τις δύο φορές αυτός που την πίστεψε κατέστρεψε ακριβώς αυτό που φοβόταν να χάσει.