Μυθολογία · Επίπεδο Β1
Ο Δίας και ο Τυφών
Η τρομερή μάχη που απείλησε την εξουσία του Δία.
Οι αρχαίοι συγγραφείς αφηγούνται με διαφορετικό τρόπο τη γέννηση του Τυφώνα. Στη Θεογονία του Ησιόδου, η Γη τον γέννησε με τον Τάρταρο μετά την ήττα των Τιτάνων. Ο Απολλόδωρος τοποθετεί την εμφάνισή του μετά τη μάχη των θεών με τους Γίγαντες.
Και οι δύο συγγραφείς τον παρουσιάζουν ως ένα τρομερό πλάσμα, αλλά με διαφορετικές λεπτομέρειες. Ο Απολλόδωρος γράφει ότι το κεφάλι του άγγιζε τα άστρα και τα χέρια του απλώνονταν πολύ μακριά. Στον Ησίοδο, από τους ώμους του φύτρωναν εκατό κεφάλια δράκοντα, και από κάθε στόμα έβγαινε διαφορετική φωνή: άλλοτε λόγια που καταλάβαιναν οι θεοί, άλλοτε μουγκρητό ταύρου, βρυχηθμός λιονταριού, γάβγισμα σκύλου, σφύριγμα που έκανε τα βουνά να αντηχούν.
Σε μια μεταγενέστερη παράδοση, οι θεοί έφυγαν στην Αίγυπτο και πήραν μορφές ζώων. Ο Δίας και η Αθηνά, όμως, έμειναν πίσω. Με αυτή την ιστορία ορισμένοι Έλληνες συγγραφείς προσπαθούσαν να εξηγήσουν τις ζωόμορφες παραστάσεις αιγυπτιακών θεών.
Η πιο γνωστή μάχη έχει δύο αρκετά διαφορετικές εκδοχές.
Στην αφήγηση του Απολλόδωρου, ο Δίας πολέμησε πρώτα με κεραυνούς και ύστερα με ένα δρεπάνι. Ο Τυφών κατάφερε να του πάρει το όπλο και να τον τραυματίσει τόσο βαριά, ώστε δεν μπορούσε πια να κινηθεί. Έκρυψε τους τένοντες των χεριών και των ποδιών του Δία σε μια σπηλιά της Κιλικίας και έβαλε να τους φυλάει η δράκαινα Δελφύνη.
Ο βασιλιάς των θεών κειτόταν ακίνητος, χωρίς να μπορεί να σηκωθεί.
Τον έσωσαν ο Ερμής και ο Αιγίπαν. Μπήκαν κρυφά στη σπηλιά, πήραν τους τένοντες και τους έβαλαν πάλι στη θέση τους. Έτσι ο Δίας ξαναβρήκε τη δύναμή του.
Στη δεύτερη μάχη ο Δίας καταδίωξε τον Τυφώνα με κεραυνούς. Οι Μοίρες έδωσαν στον Τυφώνα τροφή που, όπως του είπαν, θα τον δυνάμωνε· αντίθετα, τον έκανε πιο αδύναμο. Εκείνος υποχώρησε προς τη δύση και προσπάθησε να αμυνθεί σηκώνοντας ολόκληρα βουνά.
Τελικά έφτασε στη Σικελία, όπου ο Δίας έριξε επάνω του την Αίτνα. Έτσι τελειώνει η εκδοχή του Απολλόδωρου. Στον Ησίοδο, αντίθετα, ο Τυφών δεν νικά πρώτα τον Δία: ο θεός τον χτυπά με τους κεραυνούς του και τον ρίχνει στα Τάρταρα.
Οι μεταγενέστεροι συνέδεσαν τον φυλακισμένο Τυφώνα με τις εκρήξεις της Αίτνας. Ο Ησίοδος συνέδεε επίσης μαζί του τους άγριους ανέμους που καταστρέφουν τα καράβια. Η ελληνική λέξη τυφώνας συγγενεύει με το όνομά του, αλλά η προέλευση της διεθνούς λέξης «typhoon» δεν είναι απολύτως βέβαιη.
Μόνο στην εκδοχή του Απολλόδωρου ο Τυφών νικά προσωρινά τον Δία. Η διάσωσή του από τον Ερμή και τον Αιγίπανα θυμίζει ότι, μέσα στον μύθο, ακόμη και ο ισχυρότερος θεός χρειάζεται μερικές φορές τη βοήθεια των άλλων.