Η Δανάη και το ξύλινο κιβώτιο

Η κόρη του λεγόταν Δανάη. Ο Ακρίσιος, για να μην αποκτήσει εκείνη παιδί, την έκλεισε σε έναν υπόγειο χάλκινο θάλαμο. Ο Παυσανίας γράφει ότι οι κάτοικοι του Άργους έδειχναν ακόμη στην εποχή του το μέρος όπου βρισκόταν αυτός ο θάλαμος.

Ο Δίας όμως ενώθηκε μαζί της με τη μορφή χρυσής βροχής. Η Δανάη έμεινε έγκυος και γέννησε τον Περσέα.

Όταν ο Ακρίσιος έμαθε για το παιδί, δεν πίστεψε ότι πατέρας του ήταν ο Δίας. Οι αρχαίες πηγές δεν λένε ότι ανακάλυψε το μωρό επειδή άκουσε το κλάμα του.

Έκλεισε τη Δανάη και το μωρό σε ένα ξύλινο κιβώτιο και το έριξε στη θάλασσα. Πιθανότατα ήθελε να αποφύγει τον άμεσο φόνο των συγγενών του, αλλά ο Απολλόδωρος δεν εξηγεί το κίνητρό του.

Ο Σιμωνίδης έγραψε τους στίχους που έμειναν: μέσα στο σκοτεινό κιβώτιο, με το νερό να χτυπάει τα σανίδια, η Δανάη μιλάει στο μωρό της που κοιμάται ήσυχο. «Εσύ κοιμάσαι», του λέει, «και η καρδιά σου δεν ξέρει τίποτα». Και ζητάει από τη θάλασσα να κοιμηθεί, όπως κοιμάται το παιδί. Στο τέλος παρακαλεί τον Δία να αλλάξει τη μοίρα τους και να συγχωρήσει τα τολμηρά λόγια της.

Το κιβώτιο δεν βούλιαξε. Τα κύματα το έβγαλαν στη Σέριφο, όπου ένας ψαράς, ο Δίκτυς, το έπιασε στα δίχτυα του. Το άνοιξε και βρήκε μια γυναίκα και ένα παιδί ζωντανά. Τους πήρε σπίτι του και μεγάλωσε τον Περσέα.

Το παιδί ήταν ο Περσέας. Θα μεγάλωνε, θα σκότωνε τη Μέδουσα, θα έσωζε την Ανδρομέδα.

Όταν ο Περσέας επέστρεψε, ο Ακρίσιος έφυγε από το Άργος και πήγε στη χώρα των Πελασγών. Εκεί ο βασιλιάς της Λάρισας οργάνωσε αγώνες για τον νεκρό πατέρα του. Ο Περσέας πήρε μέρος στο πένταθλο και πέταξε τον δίσκο. Ο δίσκος έπεσε μέσα στο πλήθος, χτύπησε τον Ακρίσιο στο πόδι και τον σκότωσε κατά λάθος.

Η ιστορία συχνά διαβάζεται ως παράδειγμα μιας μοίρας που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Ο Περσέας δεν ήθελε να σκοτώσει τον παππού του και ο Ακρίσιος είχε φύγει για να μην τον συναντήσει. Παρ' όλα αυτά, ο χρησμός εκπληρώθηκε μέσα από ένα ατύχημα.