Μυθολογία · Επίπεδο Β1
Ο Γηρυόνης και οι στήλες
Ταξίδεψε ως το τέλος του κόσμου — και δανείστηκε το κύπελλο του Ήλιου για να φτάσει.
Ο δέκατος άθλος έστειλε τον Ηρακλή πιο μακριά από κάθε άλλον: στην Ερύθεια, ένα νησί στη δύση, πέρα από τα σύνορα του γνωστού κόσμου. Εκεί ζούσε ο Γηρυόνης.
Ο Γηρυόνης ήταν το παράξενο πλάσμα: τρία σώματα ενωμένα στη μέση, τρία κεφάλια, έξι χέρια, έξι πόδια. Είχε τα ωραιότερα κόκκινα βόδια που υπήρξαν, και τα φύλαγαν δύο: ο βοσκός Ευρυτίων και ένας σκύλος με δύο κεφάλια, ο Όρθρος — αδελφός του Κέρβερου.
Για να φτάσει εκεί, ο Ηρακλής διέσχισε την Ευρώπη και την Αφρική. Στο σημείο όπου οι δύο ήπειροι σχεδόν αγγίζονται, έστησε δύο βράχους, έναν σε κάθε πλευρά: τις Ηράκλειες Στήλες, που τις λέμε σήμερα Γιβραλτάρ και Τζέμπελ Μούσα.
Στην έρημο η ζέστη τον εξάντλησε. Έκανε τότε κάτι που δεν είχε τολμήσει κανείς: σήκωσε το τόξο του και το σημάδεψε τον Ήλιο.
Ο Ήλιος δεν θύμωσε. Αντίθετα, εντυπωσιάστηκε τόσο από το θράσος του που του δάνεισε το χρυσό κύπελλο με το οποίο ταξιδεύει κάθε νύχτα από τη δύση πίσω στην ανατολή.
Με αυτό ο Ηρακλής πέρασε τον Ωκεανό και έφτασε στο νησί.
Σκότωσε πρώτα τον σκύλο με το ρόπαλο, μετά τον βοσκό. Ο Γηρυόνης όρμησε με τρεις ασπίδες και τρία δόρατα.
Ο Ηρακλής δεν πλησίασε. Στάθηκε στο πλάι — εκεί όπου τα τρία σώματα ευθυγραμμίζονται — και έριξε ένα μόνο βέλος, ποτισμένο στο δηλητήριο της Ύδρας. Πέρασε και από τα τρία.
Ο ποιητής Στησίχορος έγραψε γι' αυτόν έναν ολόκληρο ύμνο, και σε ένα σωζόμενο κομμάτι ο Γηρυόνης μιλάει πριν τη μάχη: ξέρει ότι είναι μισός θεός και ρωτάει τον εαυτό του αν πρέπει να πολεμήσει ή να παραδοθεί. Είναι μία από τις ελάχιστες φορές στην ελληνική ποίηση όπου ακούμε το «τέρας» να σκέφτεται.
Ο γυρισμός κράτησε μήνες. Ο Ηρακλής οδήγησε το κοπάδι μέσα από την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Έχασε ζώα σε κλέφτες, σε ποτάμια και σε μια αγελάδα που έφυγε ως τη Σικελία.
Και όταν πια πλησίαζε στο Άργος, η Ήρα έστειλε μια αλογόμυγα που σκόρπισε ολόκληρο το κοπάδι στη Θράκη — και έπρεπε να τα μαζέψει ένα ένα από την αρχή.