Ο Λαοκόων και το ξύλινο άλογο

Μετά από δέκα χρόνια πολιορκίας, η πόλη ξέσπασε σε χαρά. Οι Τρώες άνοιξαν τις πύλες και βγήκαν έξω. Άλλοι ήθελαν να καταστρέψουν το άλογο και άλλοι να το βάλουν μέσα στην πόλη ως αφιέρωμα στη θεά Αθηνά.

Στη γνωστότερη εκδοχή, που αφηγείται ο Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος, τότε έφτασε ο Λαοκόων, ο ιερέας του Ποσειδώνα. Υποψιάστηκε αμέσως παγίδα και φώναξε δυνατά:

«Τρώες, τρελαθήκατε; Πιστεύετε ότι οι εχθροί έφυγαν; Ή ότι οι Έλληνες δίνουν δώρα; Φοβάμαι τους Δαναούς, ακόμα κι όταν φέρνουν δώρα».

Και για να τους δείξει τι εννοούσε, πήρε ένα δόρυ και το έριξε δυνατά στο πλευρό του αλόγου. Το χτύπημα αντήχησε, επειδή το άλογο ήταν κούφιο, και τα όπλα που κρύβονταν μέσα ακούστηκαν.

Όμως τότε οι Τρώες έφεραν μπροστά στον βασιλιά έναν Έλληνα, τον Σίνωνα. Εκείνος τούς είπε ψέματα ότι το άλογο ήταν ιερό αφιέρωμα και τους έπεισε να μην το καταστρέψουν.

Ενώ ο Λαοκόων πρόσφερε θυσία στον Ποσειδώνα, βγήκαν από τη θάλασσα δύο τεράστια φίδια. Πήγαν προς εκείνον και τους δύο γιους του, τυλίχτηκαν γύρω τους και τους σκότωσαν.

Οι Τρώες κοιτούσαν παγωμένοι. Και μετά έβγαλαν το συμπέρασμα που τους κατέστρεψε: «Οι θεοί τον τιμώρησαν επειδή χτύπησε το ιερό άλογο».

Άνοιξαν ένα μεγάλο πέρασμα στα τείχη για να χωρέσει το άλογο και το έβαλαν μέσα με τραγούδια. Τη νύχτα ο Σίνωνας άνοιξε το άλογο και οι κρυμμένοι πολεμιστές βγήκαν.

Η Κασσάνδρα είχε επίσης προειδοποιήσει τους Τρώες, αλλά δεν την πίστεψαν. Τον θάνατο του Λαοκόωνα τον θεώρησαν απόδειξη ότι το άλογο ήταν ιερό. Η ιστορία δείχνει πόσο εύκολα οι άνθρωποι μπορούν να ερμηνεύσουν ένα γεγονός σύμφωνα με αυτό που ήδη θέλουν να πιστέψουν.

Οι αρχαίες πηγές δεν συμφωνούν σε όλες τις λεπτομέρειες. Στον Απολλόδωρο τα φίδια, σταλμένα από τον Απόλλωνα, σκοτώνουν μόνο τους γιους του Λαοκόωνα. Σε άλλες εκδοχές πεθαίνει και ο ίδιος ή μόνο ένας γιος του.