Ο Άκις και η Γαλάτεια

Στο ίδιο νησί ζούσε ο Πολύφημος, ο Κύκλωπας — ο ίδιος που χρόνια αργότερα θα τύφλωνε ο Οδυσσέας.

Ο Οβίδιος τον δείχνει εδώ σε μια στιγμή που δεν περιμένει κανείς. Ο γίγαντας που δεν νοιαζόταν ποτέ για τίποτα άρχισε ξαφνικά να προσέχει τον εαυτό του: χτένιζε τα μαλλιά του με μια τσουγκράνα, έκοβε τα γένια του με δρεπάνι, κοιτούσε το πρόσωπό του στο νερό. Παραμέλησε τα πρόβατά του. Και έμαθε να παίζει μια τεράστια σύριγγα από εκατό καλάμια.

Καθόταν σε έναν βράχο πάνω από τη θάλασσα και τραγουδούσε στη Γαλάτεια.

Το τραγούδι του — που ο Οβίδιος το γράφει ολόκληρο — αρχίζει τρυφερά: είναι πιο λευκή από το γάλα, πιο λαμπερή από το κρύσταλλο, πιο γλυκιά από τα ώριμα σταφύλια. Μετά αλλάζει: είναι πιο σκληρή από τη δρυ, πιο ψεύτικη από το νερό, πιο αδιάφορη από την πέτρα. Στο τέλος γίνεται απειλή.

Της πρόσφερε όλα όσα είχε: κοπάδια, σπηλιές, φρούτα, δύο μικρές αρκούδες για παιχνίδι. Και της είπε, με έναν τρόπο που ήθελε να ακουστεί σαν αστείο, ότι το ένα του μάτι είναι μεγάλο σαν ασπίδα και ότι ο ήλιος έχει κι εκείνος ένα μόνο.

Η Γαλάτεια άκουγε το τραγούδι κρυμμένη — ξαπλωμένη με τον Άκι πίσω από έναν βράχο.

Ο Πολύφημος τους είδε.

Σηκώθηκε με μια κραυγή που ακούστηκε ως την Αίτνα. Η Γαλάτεια βούτηξε στη θάλασσα. Ο Άκης έτρεξε, φωνάζοντάς της να τον βοηθήσει.

Ο Κύκλωπας ξήλωσε ένα ολόκληρο κομμάτι από το βουνό και του το πέταξε.

Η Γαλάτεια δεν μπορούσε να τον επαναφέρει στη ζωή, αλλά μεταμόρφωσε το αίμα του σε νερό. Κάτω από τον βράχο άρχισε να κυλά πρώτα κόκκινο, ύστερα θολό και τέλος καθαρό νερό. Φύτρωσαν καλάμια και από το άνοιγμα αναδύθηκε ο Άκης ως θεός ενός νέου ποταμού.

Οι αρχαίοι ταύτιζαν τον μυθικό ποταμό με ένα ρεύμα που κατέβαινε από την Αίτνα προς τη θάλασσα. Αρκετοί σημερινοί οικισμοί της περιοχής διατηρούν το όνομα «Aci».

Ο μύθος στέκεται δίπλα στην Οδύσσεια και τη σχολιάζει. Ο Όμηρος έδειξε έναν Κύκλωπα που τρώει ανθρώπους. Ο Οβίδιος δείχνει τον ίδιο γίγαντα να προσπαθεί να γίνει αγαπητός. Όταν αποτυγχάνει, όμως, η επιθυμία του μετατρέπεται σε κτητικότητα και βία.