Μυθολογία · Επίπεδο Β2
Ο Τιθωνός και η Ηώς
Ζήτησε αθανασία για τον αγαπημένο της — και ξέχασε να ζητήσει το πιο σημαντικό.
Η Ηώς, η θεά της αυγής, άνοιγε κάθε πρωί τις πύλες του ουρανού για να περάσει το άρμα του Ήλιου. Ερωτεύτηκε τον Τιθωνό, έναν νέο από τη βασιλική οικογένεια της Τροίας, και τον πήρε μαζί της.
Τον πήρε μαζί της στα ανατολικά άκρα του κόσμου, εκεί όπου αρχίζει η μέρα, και έζησαν μαζί ευτυχισμένοι. Σύντομα όμως η θεά άρχισε να ανησυχεί. Εκείνη ήταν αθάνατη· εκείνος όχι.
Πήγε λοιπόν στον Δία και τον ικέτευσε: «Δώσε στον Τιθωνό αθανασία. Μην τον πάρεις ποτέ από κοντά μου». Ο Δίας δέχτηκε το αίτημά της.
Και εκεί ήταν το λάθος. Η Ηώς είχε ζητήσει να μην πεθάνει ποτέ ο Τιθωνός. Δεν είχε ζητήσει να μη γεράσει ποτέ.
Στην αρχή δεν φάνηκε τίποτα. Πέρασαν χρόνια και τα μαλλιά του άσπρισαν. Η δύναμή του μειωνόταν, ώσπου δεν μπορούσε πια να κινήσει τα άκρα του.
Ο χρόνος δεν σταματούσε ποτέ, γιατί δεν υπήρχε τέλος να τον σταματήσει. Ο Τιθωνός συνέχισε να γερνάει. Σύμφωνα με τον Ομηρικό Ύμνο στην Αφροδίτη, η φωνή του συνέχιζε να ακούγεται ασταμάτητα, ενώ το σώμα του δεν είχε πια δύναμη.
Στο τέλος η Ηώς τον έβαλε σε ένα δωμάτιο και έκλεισε τις λαμπερές πόρτες. Ο ύμνος σταματά εκεί. Μια διαφορετική, μεταγενέστερη παράδοση λέει ότι η Ηώς τον μεταμόρφωσε σε τζίτζικα, ένα έντομο που ακούγεται ασταμάτητα το καλοκαίρι.
Η Ηώς και ο Τιθωνός απέκτησαν, σύμφωνα με την παράδοση, τον Μέμνονα. Η δροσιά της αυγής συνδέθηκε αργότερα με τα δάκρυα που έχυσε η Ηώς για τον θάνατο αυτού του γιου, όχι με την τύχη του Τιθωνού.
Ο μύθος ξεχωρίζει την αθανασία από την αιώνια νεότητα. Η Ηώς ζήτησε να μην πεθάνει ο Τιθωνός, αλλά δεν σκέφτηκε τι θα σήμαινε ένας χρόνος χωρίς τέλος για το σώμα του. Δεν υποτιμά έτσι τη φυσική γήρανση· παρουσιάζει ως τρομακτική την ατελείωτη ζωή χωρίς τη δυνατότητα ολοκλήρωσής της.