Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Κόδρος
Ο τελευταίος βασιλιάς της Αθήνας. Νίκησε τον πόλεμο πεθαίνοντας.
Ένας μεγάλος στρατός από την Πελοπόννησο ξεκίνησε για την Αθήνα. Ήταν οι Δωριείς. Η πόλη δεν είχε καμία ελπίδα να τους νικήσει.
Πριν ξεκινήσουν, οι Δωριείς είχαν ρωτήσει το μαντείο των Δελφών.
Η απάντηση ήταν καθαρή: θα πάρουν την Αθήνα — αλλά μόνο αν δεν σκοτώσουν τον βασιλιά της.
Ο χρησμός έγινε γνωστός. Και τον έμαθε και ο βασιλιάς των Αθηναίων, ο Κόδρος.
Ο Κόδρος σκέφτηκε το πράγμα ήσυχα και πήρε την απόφασή του μόνος. Δεν την είπε σε κανέναν.
Έβγαλε τα βασιλικά του ρούχα. Φόρεσε παλιά ρούχα ξυλοκόπου και πήρε ένα δρεπάνι.
Βγήκε από την πόλη μόνος, σαν φτωχός άνθρωπος που πάει να μαζέψει ξύλα.
Πλησίασε το στρατόπεδο των εχθρών.
Εκεί συνάντησε δύο στρατιώτες. Και άρχισε να τους βρίζει.
Οι δύο θύμωσαν. Έγινε καβγάς. Ο Κόδρος σκότωσε τον έναν.
Ο άλλος τράβηξε το σπαθί του και τον σκότωσε.
Το βράδυ, οι Αθηναίοι έστειλαν άνθρωπο να ζητήσει το σώμα του βασιλιά τους για να το θάψουν.
Τότε κατάλαβαν οι Δωριείς ποιον είχαν σκοτώσει.
Και έφυγαν. Δεν έγινε ποτέ η μάχη.
Οι Αθηναίοι έθαψαν τον Κόδρο και ύστερα έκαναν κάτι ασυνήθιστο.
Δεν έβαλαν καινούργιο βασιλιά.
Είπαν ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι άξιος να πάρει τη θέση του.
Από τότε η πόλη δεν είχε ξανά βασιλιά. Είχε άρχοντες, που άλλαζαν.
Οι Αθηναίοι έλεγαν αργότερα ότι η δημοκρατία τους άρχισε από εκείνη τη μέρα — από έναν βασιλιά που έφυγε και δεν άφησε διάδοχο.