Οι τρεις Μοίρες

Η πρώτη λέγεται Κλωθώ. Αυτή γνέθει την κλωστή.

Το όνομά της έρχεται από τη λέξη «κλώθω», δηλαδή φτιάχνω νήμα.

Η δεύτερη λέγεται Λάχεσις. Αυτή μετράει την κλωστή.

Σε γνωστές μεταγενέστερες εικόνες, αυτή ορίζει πόσο μακριά θα είναι.

Η τρίτη λέγεται Άτροπος. Αυτή κρατάει ένα ψαλίδι.

Όταν έρθει η ώρα, κόβει.

Το όνομά της σημαίνει «αυτή που δεν αλλάζει γνώμη».

Οι αρχαίες πηγές δεν λένε πάντα το ίδιο για τη σχέση των Μοιρών με τον Δία. Ο Ησίοδος γράφει ότι ο Δίας τούς δίνει μεγάλη τιμή. Γράφει ακόμη ότι δίνουν στους ανθρώπους το καλό και το κακό που θα έχουν στη ζωή τους.

Στον Όμηρο, ο Δίας σκέφτεται να σώσει τον γιο του, τον Σαρπηδόνα. Η Ήρα τού λέει ότι μπορεί να το κάνει, αλλά τότε και οι άλλοι θεοί θα ζητήσουν να σώσουν τα παιδιά τους.

Ο Δίας δεν το κάνει. Ο Σαρπηδόνας πεθαίνει.

Στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα, η Λάχεσις τραγουδά για το παρελθόν, η Κλωθώ για το παρόν και η Άτροπος για το μέλλον. Έτσι, κάθε συγγραφέας δίνει μια λίγο διαφορετική εικόνα.

Λέμε ακόμα σήμερα «η μοίρα μου» για αυτό που μας περιμένει.