Μυθολογία · Επίπεδο Β2
Ο Μέμνων και η ζυγαριά του Δία
Δύο μητέρες θεές, δύο γιοι ίσοι. Ο Δίας τους ζύγισε.
Στα τελευταία χρόνια του πολέμου, όταν η Τροία είχε χάσει τον Έκτορα και μετά την Πενθεσίλεια, έφτασε από τον νότο ο τελευταίος της σύμμαχος: ο Μέμνων, βασιλιάς της Αιθιοπίας, με στρατό μαυροντυμένων πολεμιστών.
Ήταν γιος της Ηώς, της θεάς της αυγής — της ίδιας που είχε ζητήσει αθανασία για τον Τιθωνό και ξέχασε τη νιότη. Ο Τιθωνός ήταν αδελφός του Πριάμου· γι' αυτό ο Μέμνων ήρθε.
Φορούσε πανοπλία φτιαγμένη από τον Ήφαιστο — την ίδια τιμή που είχε μόνο ένας άλλος άνθρωπος στο πεδίο, ο Αχιλλέας. Οι δύο τους ήταν εξ αρχής ισοδύναμοι: και οι δύο γιοι θεάς, και οι δύο θνητοί από τον πατέρα, και οι δύο με όπλα του ίδιου εργαστηρίου.
Ο Μέμνων μπήκε στη μάχη και οι Έλληνες υποχώρησαν. Ο γέρος Νέστορας βρέθηκε αποκομμένος· ο γιος του, ο Αντίλοχος — ο καλύτερος φίλος του Αχιλλέα μετά τον Πάτροκλο — στάθηκε μπροστά στον πατέρα του για να τον καλύψει, και σκοτώθηκε.
Έτσι ο Αχιλλέας έχασε δεύτερη φορά έναν άνθρωπο και βγήκε δεύτερη φορά για εκδίκηση.
Καθώς οι δύο πλησίαζαν, οι δύο μητέρες τους ανέβηκαν στον Όλυμπο και έπεσαν στα γόνατα του Δία, η καθεμιά ζητώντας τη ζωή του γιου της.
Ο Δίας δεν διάλεξε. Πήρε τη χρυσή ζυγαριά του — την ίδια που είχε χρησιμοποιήσει για τον Έκτορα — και έβαλε στους δύο δίσκους τα δύο πεπρωμένα. Ο δίσκος του Μέμνονα κατέβηκε.
Πολέμησαν πολλή ώρα, ισόπαλοι, μέχρι που το δόρυ του Αχιλλέα βρήκε το στήθος του Μέμνονα.
Η Ηώς κατέβηκε αμέσως. Δεν φώναξε τον Δία και δεν καταράστηκε κανέναν. Ζήτησε από τους ανέμους, τα δικά της παιδιά, να πάρουν το σώμα του γιου της και να το μεταφέρουν πίσω στην πατρίδα του. Από τις σταγόνες του αίματος γεννήθηκε ένα ποτάμι, και από τη στάχτη της πυράς πέταξαν πουλιά — τα Μεμνονίδες — που κάθε χρόνο επιστρέφουν στον τάφο του και χτυπιούνται μεταξύ τους πάνω από τη φωτιά.
Το επόμενο πρωί η αυγή άργησε. Και έκτοτε, λένε, η δροσιά που βρίσκουμε στα φύλλα κάθε χάραμα είναι τα δάκρυα της Ηούς για τον Μέμνονα — τα ίδια δάκρυα που χύνει και για τον Τιθωνό, τον έναν κλεισμένο σε ένα δωμάτιο και τον άλλον στο χώμα.
Στην Αίγυπτο, δύο τεράστια αγάλματα στέκονται ακόμα στη Θήβα. Μετά από έναν σεισμό, το ένα άρχισε να βγάζει έναν ήχο κάθε πρωί με το πρώτο φως. Οι Έλληνες επισκέπτες αποφάσισαν ότι ήταν ο Μέμνων που χαιρετούσε τη μητέρα του, και το ονόμασαν Κολοσσό του Μέμνονα. Το όνομα έμεινε, αν και το άγαλμα παριστάνει έναν φαραώ που έζησε αιώνες πριν από τον Όμηρο.