Η Αταλάντη και τα χρυσά μήλα

Όταν η Αταλάντη ήταν μωρό, ο πατέρας της την άφησε μόνη στο βουνό, γιατί ήθελε αγόρι. Μια αρκούδα τη βρήκε και της έδωσε γάλα. Αργότερα τη μεγάλωσαν κυνηγοί. Η Αταλάντη έγινε δυνατή κυνηγός και έτρεχε πιο γρήγορα από όλους.

Πολλοί άντρες ήθελαν να την παντρευτούν. Εκείνη όμως δεν ήθελε γάμο. Έβαλε έναν σκληρό όρο: «Θα παντρευτώ μόνο αυτόν που θα με νικήσει στο τρέξιμο. Όποιος χάσει, θα πεθάνει.» Πολλοί νέοι έτρεξαν μαζί της. Όλοι έχασαν.

Τότε ήρθε ο Ιππομένης. Είδε την Αταλάντη και την αγάπησε αμέσως. Ήξερε όμως ότι δεν έτρεχε τόσο γρήγορα. Γι' αυτό παρακάλεσε την Αφροδίτη, τη θεά της αγάπης. Η θεά του έδωσε τρία χρυσά μήλα από τον κήπο της.

Ο αγώνας άρχισε, και η Αταλάντη πέρασε γρήγορα μπροστά. Τότε ο Ιππομένης έριξε το πρώτο χρυσό μήλο στο πλάι. Το μήλο έλαμπε στον ήλιο. Η Αταλάντη σταμάτησε για μια στιγμή και το μάζεψε — και ο Ιππομένης πέρασε μπροστά. Το ίδιο έγινε με το δεύτερο μήλο. Στο τέλος του αγώνα ο Ιππομένης έριξε το τρίτο μήλο μακριά, έξω από τον δρόμο. Η Αταλάντη το κυνήγησε, και ο Ιππομένης πέρασε πρώτος το τέρμα.

Έτσι ο Ιππομένης κέρδισε τον αγώνα και την Αταλάντη. Οι δύο νέοι παντρεύτηκαν. Ο μύθος λέει ότι η Αταλάντη είδε τον όμορφο νέο και, στο βάθος της καρδιάς της, δεν ήθελε πια να νικήσει.