Ο Ηρακλής και ο Κέρβερος

Ο Κέρβερος ήταν ο σκύλος του Άδη. Είχε τρία κεφάλια και φύλαγε την πόρτα του Κάτω Κόσμου. Άφηνε τους νεκρούς να μπουν, αλλά δεν άφηνε κανέναν να βγει.

Ο Ηρακλής κατέβηκε κάτω, στο σκοτάδι. Βρήκε τον Άδη και του μίλησε με σεβασμό: «Θέλω να πάρω τον Κέρβερο. Δεν ήρθα να κλέψω».

Ο Άδης τον κοίταξε. Μετά είπε κάτι παράξενο: «Πάρ' τον. Αλλά με έναν όρο: χωρίς ρόπαλο. Χωρίς βέλη. Χωρίς όπλα. Μόνο με τα χέρια σου».

Ο Ηρακλής άφησε κάτω τα όπλα του. Πήγε κοντά στον Κέρβερο. Ο σκύλος γάβγιζε και από τα τρία κεφάλια. Ο Ηρακλής δεν φοβήθηκε και δεν τον χτύπησε. Άπλωσε τα χέρια του και τον κράτησε δυνατά, σφιχτά, μέχρι που ο Κέρβερος ησύχασε.

Μετά τον πήρε μαζί του και ανέβηκε στον πάνω κόσμο. Όταν τον είδε ο βασιλιάς Ευρυσθέας, φοβήθηκε τόσο πολύ που κρύφτηκε μέσα σε ένα μεγάλο πιθάρι! «Πάρ' τον πίσω!» φώναξε από μέσα.

Ο Ηρακλής γύρισε και άφησε τον Κέρβερο στην πόρτα του, εκεί που ανήκε.

Ήταν ο μόνος άθλος που τελείωσε χωρίς θάνατο. Ο Ηρακλής δεν σκότωσε το τέρας: πήγε, το κράτησε, το έδειξε και το πήγε σπίτι του.