Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Δαίδαλος και ο Πέρδικας
Ο σπουδαίος τεχνίτης ζήλεψε το ταλέντο του νεαρού μαθητή του.
Πριν πάει στην Κρήτη, πριν φτιάξει τον Λαβύρινθο και τα φτερά του Ίκαρου, ο Δαίδαλος ζούσε στην Αθήνα. Ήταν ο πιο διάσημος τεχνίτης της πόλης. Και είχε έναν μαθητή: τον ανιψιό του. Το όνομά του αλλάζει στις αρχαίες πηγές: τον λένε Πέρδικα, Τάλω ή Κάλω.
Στις «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου το παιδί ήταν δώδεκα χρονών και πολύ έξυπνο. Η μητέρα του το έστειλε στο εργαστήριο του Δαίδαλου, για να μάθει την τέχνη του.
Ο Οβίδιος γράφει ότι το παιδί παρατήρησε τη ραχοκοκαλιά ενός ψαριού και είδε τα μικρά, μυτερά δόντια της. Πήρε ένα κομμάτι μέταλλο και έφτιαξε παρόμοια δόντια στην άκρη του.
Έτσι, σύμφωνα με τον μύθο, εφηύρε το πρώτο πριόνι. Ο Απολλόδωρος δίνει άλλη εκδοχή: ο νεαρός είδε το σαγόνι ενός φιδιού και το χρησιμοποίησε για να κόψει ένα λεπτό κομμάτι ξύλου.
Στον Οβίδιο έφτιαξε και κάτι άλλο: ένωσε δύο μεταλλικά σκέλη σε ένα σημείο, ώστε το ένα να γυρίζει γύρω από το άλλο. Ήταν ο διαβήτης, για να σχεδιάζεις τέλειους κύκλους.
Ο Δαίδαλος έβλεπε. Και αντί να χαρεί, άρχισε να ζηλεύει. Ο μαθητής του δεν τον έφτανε. Τον περνούσε. Και ήταν ακόμα παιδί.
Μια μέρα ο Δαίδαλος έσπρωξε τον νεαρό από την Ακρόπολη και προσπάθησε να παρουσιάσει τον θάνατό του ως ατύχημα.
Στην αφήγηση του Οβιδίου, όμως, η Αθηνά προστάτευε τους έξυπνους ανθρώπους. Καθώς έπεφτε το παιδί, το μεταμόρφωσε σε πουλί: την πέρδικα.
Γι’ αυτό, λέει ο Οβίδιος, η πέρδικα δεν πετά ψηλά και δεν φτιάχνει τη φωλιά της στις κορυφές των δέντρων. Μένει χαμηλά, κοντά στο έδαφος, σαν να θυμάται την παλιά της πτώση.
Ο Απολλόδωρος δεν αναφέρει αυτή τη μεταμόρφωση. Στη δική του εκδοχή, το σώμα του νεαρού βρέθηκε, ο Δαίδαλος δικάστηκε στον Άρειο Πάγο και, αφού καταδικάστηκε, έφυγε από την Αθήνα για την Κρήτη. Εκεί, χρόνια αργότερα, έχασε τον γιο του, τον Ίκαρο, όταν εκείνος πέταξε υπερβολικά ψηλά.