Η Ιππολύτη και η ζώνη των Αμαζόνων

Οι Αμαζόνες ήταν ένας λαός γυναικών πολεμιστών, στα βόρεια, κοντά στη Μαύρη Θάλασσα. Ζούσαν μόνες τους, ίππευαν και τοξεύαν καλύτερα από κάθε στρατό. Η ζώνη της Ιππολύτης ήταν δώρο του ίδιου του Άρη και σημάδι της εξουσίας της.

Ο Ηρακλής πήγε με καράβι και λίγους συντρόφους. Περίμενε μάχη.

Αντί για μάχη, η Ιππολύτη κατέβηκε η ίδια στο λιμάνι να τον δει. Τον άκουσε. Ρώτησε γιατί ήθελε τη ζώνη. Και μετά έκανε κάτι που κανείς δεν περίμενε: είπε ναι. Θα του την έδινε — απλώς, ως δώρο.

Η αποστολή είχε τελειώσει χωρίς ούτε ένα τραύμα.

Η Ήρα όμως μισούσε τον Ηρακλή και δεν άντεχε να τον δει να πετυχαίνει τόσο εύκολα. Πήρε τη μορφή μιας Αμαζόνας και μπήκε ανάμεσα στις γυναίκες, ψιθυρίζοντας από ομάδα σε ομάδα: «Ο ξένος δεν ήρθε για τη ζώνη. Ήρθε να αρπάξει τη βασίλισσα».

Η φήμη ταξίδεψε πιο γρήγορα από κάθε άλογο. Μέσα σε λίγη ώρα οι Αμαζόνες όρμησαν με τα όπλα τους προς τα καράβια.

Ο Ηρακλής είδε τον στρατό να έρχεται. Δεν ήξερε τι είχε γίνει. Σκέφτηκε μόνο ένα πράγμα: ότι η Ιππολύτη τον είχε προδώσει, ότι το «ναι» της ήταν παγίδα. Και τη σκότωσε πρώτη.

Πήρε τη ζώνη από το σώμα της και έφυγε.

Οι αρχαίοι ξεχώριζαν αυτόν τον άθλο από τους άλλους. Δεν υπήρχε τέρας. Δεν υπήρχε καν εχθρός. Δύο άνθρωποι είχαν ήδη συμφωνήσει ειρηνικά, και μία μόνο πρόταση που δεν ήταν αλήθεια αρκούσε για να τους κάνει να αλληλοσκοτωθούν. Η καχυποψία, λέει ο μύθος, δημιουργεί τον πόλεμο που φοβάται.