Μυθολογία · Επίπεδο Α1
Η Αμάλθεια και το κέρας
Μια κατσίκα τάισε τον Δία και το κέρατό της έγινε σύμβολο αφθονίας.
Ο Κρόνος έτρωγε τα παιδιά του. Η Ρέα έκρυψε το τελευταίο, τον Δία, σε μια σπηλιά στην Κρήτη.
Το μωρό έπρεπε να φάει. Αλλά δεν είχε μητέρα κοντά του.
Σύμφωνα με μια γνωστή εκδοχή, μια κατσίκα φρόντιζε το μωρό. Την έλεγαν Αμάλθεια.
Η Αμάλθεια τού έδινε γάλα κάθε μέρα.
Έξω από τη σπηλιά υπήρχε ένα πρόβλημα. Όταν το μωρό έκλαιγε, ο ήχος ακουγόταν μακριά. Ο Κρόνος μπορούσε να το ακούσει.
Γι' αυτό, οι Κουρήτες χόρευαν έξω από τη σπηλιά και χτυπούσαν τις ασπίδες τους με τα σπαθιά.
Ο θόρυβος ήταν τόσος που κανείς δεν άκουγε το παιδί.
Ο Δίας μεγάλωσε. Ήταν πολύ δυνατός, ακόμα και μικρός.
Μια μέρα έσπασε ένα κέρατο της Αμάλθειας. Μερικές πηγές λένε ότι το έσπασε κατά λάθος ο Δίας. Άλλες λένε ότι έσπασε πάνω σε ένα δέντρο.
Λυπήθηκε πολύ.
Σε μια εκδοχή, ο Δίας έδωσε στο σπασμένο κέρατο μια δύναμη: να γεμίζει μόνο του με ό,τι ήθελε αυτός που το κρατούσε.
Φρούτα, ψωμί, κρασί, λουλούδια. Και ποτέ δεν αδειάζει.
Το λέμε «κέρας της Αμάλθειας» ή «κέρας της αφθονίας».
Το βλέπουμε ακόμα σε πολλές εικόνες: ένα κέρατο γυρισμένο, με φρούτα να πέφτουν έξω.
Και την κατσίκα ο Δίας την έβαλε στον ουρανό, ανάμεσα στα αστέρια.
Ο μύθος θυμίζει κάτι απλό: ακόμη και ο πιο δυνατός θεός χρειάστηκε φροντίδα όταν ήταν μωρό. Το κέρας της Αμάλθειας έγινε σύμβολο τροφής και αφθονίας.