Η γέννηση της Αθηνάς

Η Μήτις ήταν αυτή που βοήθησε τον Δία στην αρχή. Όταν ο Δίας ήθελε να σώσει τα αδέλφια του από την κοιλιά του Κρόνου, εκείνη ετοίμασε το φάρμακο που ανάγκασε τον Τιτάνα να τα βγάλει όλα ζωντανά.

Όταν η Μήτις περίμενε παιδί, ήρθε μια προφητεία: θα γεννούσε πρώτα μια κόρη και μετά έναν γιο — και ο γιος θα έριχνε τον Δία από τον θρόνο, όπως ο Δίας είχε ρίξει τον πατέρα του και ο Κρόνος τον δικό του.

Ο Δίας ήξερε την ιστορία της οικογένειάς του. Και έκανε αυτό που είχε κάνει ο πατέρας του — αλλά νωρίτερα. Δεν περίμενε να γεννηθεί το παιδί. Κατάπιε τη Μήτιδα ολόκληρη.

Νόμιζε ότι σταμάτησε την προφητεία. Στην πραγματικότητα έβαλε τη σοφία μέσα του, και εκείνη συνέχισε να δουλεύει.

Πέρασε καιρός. Ο Δίας άρχισε να έχει έναν φοβερό πονοκέφαλο. Δυνάμωνε κάθε μέρα, μέχρι που ο πιο δυνατός θεός φώναζε από τον πόνο και όλος ο Όλυμπος τον άκουγε.

Στο τέλος φώναξε τον Ήφαιστο. «Χτύπα με», είπε. «Στο κεφάλι. Τώρα».

Ο Ήφαιστος σήκωσε το τσεκούρι του και χτύπησε.

Από το άνοιγμα βγήκε η Αθηνά. Δεν ήταν μωρό: βγήκε μεγάλη, όρθια, με πανοπλία και δόρυ, και έβγαλε μια πολεμική κραυγή που ακούστηκε σε ουρανό και γη. Λένε ότι η γη έτρεμε και ο ήλιος σταμάτησε το άρμα του για να δει.

Ο γιος της προφητείας δεν γεννήθηκε ποτέ. Η Μήτις έμεινε για πάντα μέσα στον Δία και τον συμβούλευε από εκεί — γι' αυτό, έλεγαν οι Έλληνες, ο Δίας ήταν ο πρώτος βασιλιάς των θεών που κράτησε τον θρόνο του.

Και η Αθηνά έγινε η θεά της σοφίας, της στρατηγικής και της τέχνης: το μόνο παιδί που γεννήθηκε ολόκληρο και έτοιμο, χωρίς να χρειαστεί να μάθει τίποτα.