Η Ησιόνη και η πρώτη άλωση της Τροίας

Έχτισαν τα τείχη που άντεξαν δέκα χρόνια πολιορκίας.

Όταν τελείωσαν, ο Λαομέδων αρνήθηκε να τους πληρώσει. Τους απείλησε μάλιστα ότι θα τους κόψει τα αυτιά και θα τους πουλήσει.

Ο Απόλλων έστειλε λοιμό. Ο Ποσειδώνας έστειλε ένα θαλάσσιο τέρας που έβγαινε από τα κύματα και άρπαζε ανθρώπους.

Το μαντείο έδωσε τη γνωστή απάντηση: μόνο η θυσία της κόρης του βασιλιά θα σταματούσε το κακό. Την έδεσαν σε έναν βράχο στην ακτή. Το όνομά της ήταν Ησιόνη.

Εκείνη τη στιγμή περνούσε από εκεί ο Ηρακλής, γυρίζοντας από τη χώρα των Αμαζόνων.

Πρότεινε συμφωνία: θα σκότωνε το τέρας, και ο Λαομέδων θα του έδινε τα θεϊκά άλογα — εκείνα που είχε πάρει ως αποζημίωση όταν ο Δίας πήρε τον Γανυμήδη.

Ο βασιλιάς δέχτηκε.

Ο Ηρακλής πήδηξε μέσα στο στόμα του τέρατος και το σκότωσε από μέσα. Λένε ότι έμεινε τρεις μέρες στην κοιλιά του και βγήκε χωρίς μαλλιά, καμένος από τη ζέστη.

Ελευθέρωσε την Ησιόνη — και ο Λαομέδων αρνήθηκε πάλι να πληρώσει.

Ήταν η δεύτερη φορά που ο ίδιος άνθρωπος έκανε το ίδιο πράγμα.

Ο Ηρακλής έφυγε χωρίς να πει τίποτα. Γύρισε χρόνια αργότερα με δεκαοκτώ καράβια, πήρε την Τροία, σκότωσε τον Λαομέδοντα και όλους τους γιους του — εκτός από τον νεότερο.

Την Ησιόνη την έδωσε ως βραβείο στον Τελαμώνα, που είχε ανέβει πρώτος στα τείχη. Και της επέτρεψε να διαλέξει έναν αιχμάλωτο για να τον ελευθερώσει.

Διάλεξε τον μικρό της αδελφό. Τον εξαγόρασε βγάζοντας το πέπλο της από το κεφάλι της.

Το αγόρι λεγόταν Ποδάρκης. Από εκείνη τη μέρα τον έλεγαν Πρίαμο — όνομα που, έλεγαν, σχετίζεται με το «πρίαμαι», αγοράζω.

Ο Πρίαμος έγινε βασιλιάς μιας κατεστραμμένης πόλης και την ξανάχτισε. Ήταν ο βασιλιάς της Τροίας στον δεύτερο, μεγάλο πόλεμο — και ο γιος του Τελαμώνα, ο Αίας, πολέμησε σε αυτόν από την απέναντι πλευρά.

Οι αρχαίοι έβλεπαν εδώ τη γενεαλογία μιας καταστροφής. Ο Τρωικός πόλεμος δεν άρχισε με την Ελένη. Άρχισε με έναν βασιλιά που δύο φορές δεν πλήρωσε αυτό που χρωστούσε.