Μυθολογία · Επίπεδο Β2
Ο Αμφίων και ο Ζήθος
Ο ένας κουβαλούσε τις πέτρες. Ο άλλος έπαιζε λύρα — και οι πέτρες τον ακολουθούσαν.
Η Αντιόπη ήταν πριγκίπισσα της Θήβας. Όταν έμεινε έγκυος από τον Δία, έφυγε από την πόλη για να γλιτώσει από τον θυμό του πατέρα της, και γέννησε δύο αγόρια σε ένα βουνό. Τα άφησε εκεί και τα βρήκε ένας βοσκός.
Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν μαζί, αλλά έγιναν εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι.
Ο Ζήθος ήταν δυνατός. Κυνηγούσε, φρόντιζε τα ζώα, δούλευε με τα χέρια του και θεωρούσε ότι αυτή είναι η μόνη σοβαρή ζωή.
Ο Αμφίων πήρε μια λύρα από τον Ερμή και δεν την άφησε ποτέ. Έπαιζε όλη μέρα.
Ο Ευριπίδης έγραψε γι' αυτούς μια τραγωδία, την «Αντιόπη», όπου τα δύο αδέλφια μαλώνουν για το ποια ζωή αξίζει: η πρακτική ή η στοχαστική. Ο διάλογός τους έγινε τόσο διάσημος στην αρχαιότητα ώστε τον συζητούσαν ακόμα φιλόσοφοι πεντακόσια χρόνια αργότερα.
Στο μεταξύ, η μητέρα τους ζούσε στη Θήβα ως δούλα. Την κρατούσε ο θείος της, ο Λύκος, και τη βασάνιζε η γυναίκα του, η Δίρκη.
Κάποια στιγμή η Αντιόπη κατάφερε να ξεφύγει και έφτασε στο βουνό. Τα παιδιά της, που δεν την είχαν δει ποτέ, στην αρχή δεν την πίστεψαν. Ο γέρος βοσκός τους είπε την αλήθεια.
Η εκδίκηση ήταν φοβερή. Έδεσαν τη Δίρκη στα κέρατα ενός άγριου ταύρου και την άφησαν να σέρνεται ώσπου πέθανε. Το σημείο όπου έπεσε έγινε πηγή που κρατούσε το όνομά της.
Ύστερα πήραν την εξουσία της Θήβας.
Και τότε αποφάσισαν να χτίσουν τείχη.
Ο Ζήθος άρχισε να κουβαλάει τις πέτρες στην πλάτη, μία μία, όπως ήξερε.
Ο Αμφίων κάθισε και έπαιξε λύρα.
Και οι πέτρες σηκώθηκαν μόνες τους από το χώμα και τον ακολούθησαν, και μπήκαν στη θέση τους μία μία, όσο εκείνος έπαιζε.
Τα τείχη της Θήβας είχαν εφτά πύλες, μία για κάθε χορδή της λύρας.
Ο μύθος δεν λέει ότι ο Αμφίων είχε δίκιο και ο Ζήθος άδικο. Λέει κάτι πιο προσεκτικό: η πόλη χρειάστηκε και τα δύο αδέλφια, και ένας από τους δύο τρόπους έφτιαξε το ίδιο τείχος πολύ πιο γρήγορα.
Οι δύο τους θάφτηκαν σε κοινό τάφο. Ο Παυσανίας γράφει ότι τον έβλεπε ακόμα στη Θήβα, και ότι οι κάτοικοι μιας άλλης πόλης έρχονταν κρυφά να πάρουν χώμα από πάνω του, γιατί πίστευαν ότι φέρνει καλή σοδειά.