Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Η Πηνελόπη και ο αργαλειός
Είκοσι χρόνια περίμενε — και κέρδισε χρόνο με ένα έξυπνο τέχνασμα.
Ο Οδυσσέας έλειπε από την Ιθάκη είκοσι χρόνια. Στο παλάτι τον περίμενε η γυναίκα του, η Πηνελόπη, με τον γιο τους, τον Τηλέμαχο.
Πολλοί πίστεψαν ότι ο Οδυσσέας πέθανε. Τότε ήρθαν στο παλάτι οι μνηστήρες: νέοι άντρες που ήθελαν να παντρευτούν την Πηνελόπη και να πάρουν το βασίλειο. Κάθε μέρα έτρωγαν, έπιναν και δεν έφευγαν.
Η Πηνελόπη όμως αγαπούσε τον Οδυσσέα και πίστευε ότι ζει. Βρήκε ένα τέχνασμα. «Πρώτα θα υφάνω ένα ύφασμα για τον γέρο Λαέρτη, τον πατέρα του Οδυσσέα», είπε στους μνηστήρες. «Όταν το τελειώσω, θα διαλέξω άντρα.»
Κάθε μέρα η Πηνελόπη ύφαινε στον αργαλειό της. Κάθε νύχτα όμως, κρυφά, ξήλωνε τη δουλειά της ημέρας. Έτσι το ύφασμα δεν τελείωνε ποτέ. Το τέχνασμα κράτησε τρία ολόκληρα χρόνια. Στο τέλος μια υπηρέτρια πρόδωσε το μυστικό. Οι μνηστήρες θύμωσαν και ζήτησαν απάντηση αμέσως.
Εκείνες τις μέρες γύρισε ο Οδυσσέας, ντυμένος σαν φτωχός ζητιάνος. Κανείς δεν τον αναγνώρισε. Η Πηνελόπη έβαλε έναν αγώνα: «Θα παντρευτώ αυτόν που θα τεντώσει το μεγάλο τόξο του Οδυσσέα.» Κανείς μνηστήρας δεν μπόρεσε. Μόνο ο ζητιάνος τα κατάφερε — και τότε όλοι κατάλαβαν ποιος ήταν. Ο Οδυσσέας τιμώρησε τους μνηστήρες.
Η Πηνελόπη τον δοκίμασε με ένα τελευταίο μυστικό: το κρεβάτι τους, που ο Οδυσσέας είχε φτιάξει πάνω στον κορμό μιας ελιάς. Όταν εκείνος απάντησε σωστά, η Πηνελόπη τον αγκάλιασε και έκλαψε από χαρά. Το όνομά της έμεινε για πάντα σύμβολο αγάπης και πίστης.