Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Η Εκάτη στο σταυροδρόμι
Μια θεά των δρόμων και της νύχτας, που κρατά αναμμένους δαυλούς.
Η Εκάτη δεν ανήκει στους δώδεκα θεούς του Ολύμπου. Ο Ησίοδος, όμως, γράφει ότι ο Δίας την τιμούσε περισσότερο από όλους και της έδωσε σπουδαία δώρα.
Είχε μερίδιο στη γη, στη θάλασσα και στον ουρανό.
Αργότερα, οι καλλιτέχνες την παρουσίαζαν συχνά με τρία σώματα ενωμένα, που κοιτούν σε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Έβαζαν τις εικόνες της μπροστά σε σπίτια και σε σημεία όπου οι δρόμοι χωρίζονται — στα σταυροδρόμια.
Κρατάει δύο αναμμένους δαυλούς, έναν σε κάθε χέρι.
Και υπάρχει μια ιστορία που εξηγεί γιατί.
Όταν ο Άδης άρπαξε την Περσεφόνη, η Δήμητρα την έψαχνε παντού και δεν την έβρισκε. Κανείς δεν της έλεγε την αλήθεια.
Η Εκάτη είχε ακούσει την κραυγή της Περσεφόνης από τη σπηλιά της. Δεν είχε δει, όμως, ποιος την άρπαξε.
Η Δήμητρα έψαχνε εννιά μέρες με αναμμένους δαυλούς. Τη δέκατη μέρα ήρθε κοντά της η Εκάτη, κρατώντας και αυτή φως. Μαζί πήγαν στον Ήλιο, που είχε δει τι συνέβη.
Όταν η Περσεφόνη γύρισε στη μητέρα της, η Εκάτη έγινε η βοηθός και η σύντροφός της.
Σε μεταγενέστερες παραδόσεις, η θεά συνδέθηκε περισσότερο με τη νύχτα, τη μαγεία και τα σκυλιά. Το γάβγισμα των σκυλιών μπορούσε να δείχνει ότι η Εκάτη πλησίαζε.
Στο τέλος κάθε μήνα, όταν το φεγγάρι δεν φαινόταν, άφηναν φαγητό στα σταυροδρόμια. Το έλεγαν «δείπνο της Εκάτης».
Σε μια κωμωδία του Αριστοφάνη, ένας ήρωας λέει ότι οι φτωχοί έτρωγαν αυτές τις προσφορές.
Έτσι, η Εκάτη έμεινε γνωστή ως θεά που φωτίζει τη νύχτα και στέκεται εκεί όπου οι δρόμοι χωρίζουν.