Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Η Εκάτη στο σταυροδρόμι
Μια θεά με τρία πρόσωπα, που στέκεται εκεί όπου ο δρόμος χωρίζει.
Η Εκάτη είναι μια από τις πιο παλιές θεές. Δεν ανήκει στους δώδεκα του Ολύμπου, αλλά ο Ησίοδος γράφει ότι ο Δίας την τιμούσε περισσότερο από όλους.
Της είχε δώσει μερίδιο και στα τρία: στη γη, στη θάλασσα και στον ουρανό.
Ίσως γι' αυτό οι Έλληνες τη ζωγράφιζαν με τρία σώματα ενωμένα, που κοιτούν σε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Το άγαλμά της το έβαζαν εκεί όπου ο δρόμος χωρίζεται στα τρία — στο σταυροδρόμι.
Κρατάει δύο αναμμένους δαυλούς, έναν σε κάθε χέρι.
Και υπάρχει μια ιστορία που εξηγεί γιατί.
Όταν χάθηκε η Περσεφόνη, η Δήμητρα την έψαχνε παντού και δεν την έβρισκε. Κανένας θεός δεν ήθελε να μιλήσει.
Μόνο η Εκάτη ήρθε κοντά της. Της είπε ότι δεν είδε τίποτα — αλλά ότι άκουσε τη φωνή του κοριτσιού μέσα από τη σπηλιά της.
Η Δήμητρα είχε ψάξει μόνη εννιά μέρες. Τη δέκατη ήρθε η Εκάτη με τους δαυλούς της αναμμένους — και από εκείνη τη μέρα προχωρούσαν μαζί.
Όταν βρέθηκε η Περσεφόνη, η Εκάτη έμεινε δίπλα της για πάντα.
Αργότερα, οι άνθρωποι άρχισαν να τη φοβούνται λίγο. Έλεγαν ότι τη νύχτα περπατάει με σκυλιά και ότι τα σκυλιά τη βλέπουν πριν από εμάς — γι' αυτό γαβγίζουν στο σκοτάδι χωρίς λόγο.
Κάθε μήνα, τη νύχτα που το φεγγάρι χάνεται εντελώς, άφηναν φαγητό στο σταυροδρόμι. Το έλεγαν «δείπνο της Εκάτης».
Στην πραγματικότητα το έτρωγαν οι φτωχοί της πόλης. Και όλοι το ήξεραν.
Η Εκάτη είναι η θεά της στιγμής που πρέπει να διαλέξεις δρόμο και δεν βλέπεις καθαρά. Γι' αυτό κρατάει φως.