Ο Τάλως, ο χάλκινος φύλακας

Ο Τάλως γύριζε ολόκληρο το νησί τρεις φορές την ημέρα. Όταν έβλεπε ξένο καράβι να πλησιάζει, σήκωνε τεράστιους βράχους και δεν το άφηνε να δέσει στην ακτή.

Μια διαφορετική παράδοση, την οποία διασώζει ο Πλάτων, παρουσιάζει τον Τάλω ως φύλακα των νόμων. Σε αυτή την εκδοχή περνούσε από τα χωριά τρεις φορές τον χρόνο και κρατούσε τους νόμους γραμμένους σε χάλκινες πλάκες.

Μέσα του όμως υπήρχε κάτι που ελάχιστοι ήξεραν. Ο Τάλως δεν ήταν συμπαγής. Είχε μία μόνο φλέβα, που ξεκινούσε από τον λαιμό του και κατέβαινε ως τους αστραγάλους. Μέσα της κυλούσε το ιχώρ, το υγρό που είχαν οι αθάνατοι αντί για αίμα. Στην άκρη της φλέβας υπήρχε ένα χάλκινο καρφί.

Όταν οι Αργοναύτες γύριζαν από την Κολχίδα, έφτασαν στην Κρήτη διψασμένοι. Ο Τάλως εμφανίστηκε στα βράχια και άρχισε να ρίχνει πέτρες. Οι άντρες πήγαν να αμυνθούν.

Η Μήδεια όμως πίστευε ότι μπορούσε να τον νικήσει με τα μάγια της.

Στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου, η Μήδεια καλεί πνεύματα του θανάτου και μαγεύει τον Τάλω από μακριά. Εκείνος, ενώ σηκώνει έναν βράχο, γρατζουνίζει τον αστράγαλό του σε μια μυτερή πέτρα.

Ο Απολλόδωρος δίνει και άλλες εκδοχές: η Μήδεια είτε τον ζάλισε με τα φάρμακά της είτε του υποσχέθηκε ότι θα τον κάνει αθάνατο και έβγαλε το καρφί. Μερικοί έλεγαν ακόμη ότι ο Ποίας τον χτύπησε με βέλος στον αστράγαλο.

Το ιχώρ άρχισε να τρέχει έξω. Ο γίγαντας στάθηκε για λίγο όρθιος, κλονίστηκε και ύστερα έπεσε. Οι Αργοναύτες μπόρεσαν τότε να αποβιβαστούν, να πάρουν νερό και να συνεχίσουν το ταξίδι τους.

Έτσι, ένα πλάσμα που έμοιαζε άτρωτο νικήθηκε από το μοναδικό ευάλωτο σημείο του. Η ιστορία του Τάλω σώθηκε σε πολλές μορφές, γι’ αυτό οι λεπτομέρειές της αλλάζουν από συγγραφέα σε συγγραφέα.