Ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη

«Στον έναν βράχο», του είπε, «ζει η Χάρυβδη. Τρεις φορές την ημέρα ρουφάει όλο το νερό της θάλασσας και τρεις φορές το ξερνάει πίσω. Αν το καράβι σου βρεθεί εκεί εκείνη τη στιγμή, χάνεται ολόκληρο. Δεν σώζεται κανείς».

«Στον απέναντι βράχο», συνέχισε, «ζει η Σκύλλα, μέσα σε μια σπηλιά ψηλά. Έχει έξι κεφάλια με μακριούς λαιμούς. Όταν περνάει καράβι, κατεβάζει τα κεφάλια της και αρπάζει έξι άντρες — έναν με κάθε στόμα».

Ο Οδυσσέας ρώτησε αμέσως αυτό που θα ρωτούσε κάθε πολεμιστής: «Και αν την πολεμήσω; Αν βάλω τα όπλα μου και τη χτυπήσω όταν κατέβει;»

Η Κίρκη τον σταμάτησε. «Δεν καταλαβαίνεις. Η Σκύλλα δεν είναι εχθρός που νικιέται. Είναι αθάνατο κακό. Αν σταματήσεις να πολεμήσεις, θα ξανακατέβει — και τότε θα χάσεις άλλους έξι. Πέρνα γρήγορα και μη σταματήσεις».

Και του έδωσε τη συμβουλή που δεν ήθελε να ακούσει: «Πέρνα κοντά στη Σκύλλα. Καλύτερα να θρηνήσεις έξι άντρες παρά όλους».

Ήρθε η μέρα. Το καράβι μπήκε στο στενό. Στα αριστερά η Χάρυβδη ρουφούσε τη θάλασσα με έναν τρομερό θόρυβο και φαινόταν η μαύρη άμμος στον βυθό. Οι ναύτες κοιτούσαν εκεί, παγωμένοι από τον φόβο.

Ο Οδυσσέας δεν τους είχε πει τίποτα για τη Σκύλλα. Το ήξερε: αν τους έλεγε, θα άφηναν τα κουπιά και θα κρύβονταν, και τότε θα χάνονταν όλοι στη Χάρυβδη.

Καθώς περνούσαν, η Σκύλλα κατέβασε τα κεφάλια της και πήρε έξι άντρες. Ο Οδυσσέας άκουσε τις φωνές τους να τον φωνάζουν με το όνομά του, ψηλά στον αέρα. Αργότερα είπε ότι αυτό ήταν το πιο σκληρό πράγμα που είδε σε ολόκληρο το ταξίδι.

Το καράβι πέρασε. Οι υπόλοιποι σώθηκαν.

Η φράση «ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη» ζει ακόμα σε πολλές γλώσσες και σημαίνει: ανάμεσα σε δύο κακά, χωρίς καλή λύση. Ο μύθος όμως δεν λέει απλώς ότι υπάρχουν τέτοιες στιγμές. Λέει και κάτι πιο δύσκολο: ότι το να αρνηθείς να διαλέξεις δεν σε γλιτώνει. Ο Οδυσσέας διάλεξε συνειδητά τη μικρότερη καταστροφή, και μετά κουβάλησε το βάρος της για όλη του τη ζωή.