Η Νέμεσις και το μέτρο

Η δουλειά της ήταν παράξενη. Δεν κοιτούσε αν κάποιος ήταν κακός. Κοιτούσε αν κάποιος είχε υπερβολικά πολλά — ή αν πίστευε ότι ήταν υπερβολικά μεγάλος.

Οι αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν καθαρά: «Μηδέν άγαν». Δηλαδή: τίποτα σε υπερβολή. Αυτή η φράση ήταν γραμμένη στον ναό των Δελφών, δίπλα σε μια άλλη: «Γνώθι σαυτόν» — γνώρισε τον εαυτό σου.

Η Νέμεσις κρατούσε στα χέρια της δύο πράγματα. Το ένα ήταν μια ζυγαριά, για να μετράει. Το άλλο ήταν ένα κοντό ξύλο, για να κόβει ό,τι ξεπερνούσε το μέτρο. Στην πλάτη της είχε φτερά, γιατί ερχόταν πάντα χωρίς να την περιμένεις.

Δεν ερχόταν γρήγορα. Αυτό ήταν το πιο τρομακτικό. Ένας άνθρωπος μπορούσε να ζήσει χρόνια νομίζοντας ότι τη γλίτωσε.

Στην πόλη Ραμνούντα, κοντά στην Αθήνα, είχε ναό. Λένε ότι οι Πέρσες, όταν ήρθαν στον Μαραθώνα, έφεραν μαζί τους ένα μεγάλο κομμάτι μάρμαρο. Ήθελαν να φτιάξουν με αυτό ένα μνημείο για τη νίκη τους — πριν καν πολεμήσουν. Έχασαν. Και οι Αθηναίοι πήραν εκείνο το μάρμαρο και έφτιαξαν το άγαλμα της Νέμεσης.

Η ιστορία μπορεί να μην είναι αλήθεια, αλλά δείχνει τι φοβόντουσαν οι Έλληνες. Όχι την αποτυχία. Τη σιγουριά.