Μυθολογία · Επίπεδο Β1
Η Αριάδνη και ο Διόνυσος
Ο Θησέας την άφησε στη Νάξο, αλλά ο μύθος της δεν τελείωσε εκεί.
Η Αριάδνη ήταν κόρη του Μίνωα. Όταν ο Θησέας ήρθε στην Κρήτη για τον Μινώταυρο, εκείνη τον ερωτεύτηκε και του έδωσε τον μίτο — την κλωστή που τον έβγαλε ζωντανό από τον Λαβύρινθο.
Πρόδωσε τον πατέρα της, την πατρίδα της και τον αδελφό της, και έφυγε μαζί του.
Στον δρόμο σταμάτησαν στη Νάξο για να ξεκουραστούν. Η Αριάδνη αποκοιμήθηκε στην ακρογιαλιά.
Όταν ξύπνησε, ο ορίζοντας ήταν άδειος. Ο Θησέας είχε φύγει με όλο του το πλήρωμα.
Οι αρχαίοι δεν συμφωνούσαν για το γιατί. Σε ορισμένες εκδοχές ο Διόνυσος διέταξε τον Θησέα να φύγει, ενώ σε μία από τις παραδόσεις που καταγράφει ο Πλούταρχος ο Θησέας είχε ερωτευτεί άλλη γυναίκα. Υπήρχαν ακόμη αφηγήσεις όπου μια καταιγίδα τούς χώρισε ή όπου η ιστορία συνέβη στην Κύπρο και όχι στη Νάξο.
Στη γνωστότερη εκδοχή, λοιπόν, η Αριάδνη έμεινε μόνη στο νησί, χωρίς να ξέρει πού να πάει.
Και τότε ακούστηκε μουσική.
Από την άλλη μεριά του νησιού ερχόταν ο Διόνυσος. Μεταγενέστεροι ποιητές και καλλιτέχνες τον παρουσίαζαν μαζί με μια γιορτινή πομπή από Μαινάδες και Σατύρους.
Ο θεός την ερωτεύτηκε και την παντρεύτηκε.
Σε μεταγενέστερες αφηγήσεις, το γαμήλιο δώρο της ήταν ένα χρυσό στεφάνι, έργο του Ήφαιστου. Ο Ησίοδος γράφει ότι ο Δίας την έκανε αθάνατη και αγέραστη για χάρη του Διόνυσου. Έτσι η Αριάδνη δεν έγινε μόνο σύζυγος θεού, αλλά απέκτησε και θεϊκή θέση.
Το στεφάνι της συνδέθηκε επίσης με τον αστερισμό που σήμερα ονομάζεται Βόρειος Στέφανος, στα λατινικά Corona Borealis. Άλλες πηγές το τοποθετούν στον ουρανό κατά τον γάμο και άλλες μετά τον θάνατό της.
Η παλαιότερη σωζόμενη αναφορά, στην Οδύσσεια, δίνει διαφορετικό και σκοτεινότερο τέλος: η Άρτεμη σκοτώνει την Αριάδνη στη Δία, δηλαδή στη Νάξο, ύστερα από καταγγελία του Διόνυσου. Οι αρχαίες παραδόσεις, επομένως, δεν αφηγούνται μία μόνο ιστορία. Η εκδοχή του γάμου, όμως, μετατρέπει την εγκατάλειψη σε μια νέα αρχή και κάνει την Αριάδνη αθάνατη.