Μυθολογία · Επίπεδο Α2
Ο Άργος, ο σκύλος του Οδυσσέα
Είκοσι χρόνια περίμενε. Κανείς άλλος δεν τον αναγνώρισε.
Μετά από είκοσι χρόνια, ο Οδυσσέας γύρισε επιτέλους στην Ιθάκη. Δεν μπήκε όμως στο παλάτι του ως βασιλιάς. Η Αθηνά τον είχε αλλάξει σε γέρο ζητιάνο, ώστε να δει πρώτα τι γίνεται στο σπίτι του.
Πήγε με τον χοιροβοσκό του, τον Εύμαιο. Ούτε εκείνος τον γνώρισε. Περπάτησαν μαζί ως την πόρτα του παλατιού, μιλώντας για τον «χαμένο βασιλιά» σαν να ήταν κάποιος τρίτος.
Έξω από την πόρτα, πάνω σε έναν σωρό από κοπριά που είχαν αφήσει εκεί οι υπηρέτες, ήταν ξαπλωμένος ένας γέρος σκύλος.
Τον έλεγαν Άργο. Ο Οδυσσέας τον είχε μεγαλώσει ο ίδιος, μικρό κουτάβι, λίγο πριν φύγει για την Τροία. Δεν πρόλαβε ποτέ να τον δει να κυνηγάει.
Όσο ο αφέντης έλειπε, ο Άργος ήταν ο καλύτερος κυνηγόσκυλος του νησιού. Τώρα πια κανείς δεν τον φρόντιζε. Ήταν γεμάτος τσιμπούρια, πολύ αδύνατος, και δεν είχε δύναμη να σηκωθεί.
Καθώς περνούσαν, ο σκύλος σήκωσε το κεφάλι. Είχε ακούσει τη φωνή.
Κούνησε την ουρά του και κατέβασε τα αυτιά. Προσπάθησε να σηκωθεί και δεν μπόρεσε.
Ο Οδυσσέας τον είδε. Και γύρισε το πρόσωπό του από την άλλη μεριά, για να μη φανεί το δάκρυ του — γιατί αν τον αναγνώριζε κάποιος εκείνη τη στιγμή, όλο το σχέδιό του θα χανόταν και θα τον σκότωναν πριν προλάβει να μπει στο σπίτι.
Ρώτησε τον Εύμαιο, με φωνή ήρεμη, τι σκύλος ήταν αυτός. Ο χοιροβοσκός απάντησε ότι κάποτε ήταν εξαιρετικός, αλλά ο αφέντης του πέθανε μακριά και οι υπηρέτες δεν φροντίζουν πια τίποτα.
Οι δύο άντρες μπήκαν μέσα.
Ο Όμηρος τελειώνει τη σκηνή με μία πρόταση: μόλις είδε τον Οδυσσέα, στο εικοστό έτος, ο θάνατος πήρε τον Άργο.
Στην Οδύσσεια ο Οδυσσέας θα αναγνωριστεί άλλες τρεις φορές: από την παραμάνα του, από μια ουλή στο πόδι· από τον γιο του, όταν του το πει· από τη γυναίκα του, μόνο αφού περάσει τη δοκιμασία της. Ο Άργος είναι ο μόνος που δεν χρειάστηκε απόδειξη, ούτε ουλή, ούτε όνομα. Και ο μόνος στον οποίο ο Οδυσσέας δεν μπόρεσε να μιλήσει.