Το καλάθι που δεν έπρεπε να ανοίξει

Τότε γεννήθηκε στην Ακρόπολη ένα παιδί με παράξενο τρόπο — από τη γη, χωρίς μητέρα. Το ονόμασαν Εριχθόνιο. Η Αθηνά το πήρε υπό την προστασία της και αποφάσισε να το μεγαλώσει η ίδια, κρυφά, ώστε να το κάνει κάποτε αθάνατο.

Το έβαλε μέσα σε ένα πλεκτό καλάθι, το έκλεισε καλά και το εμπιστεύτηκε στις τρεις αδελφές. Η εντολή της ήταν μία και απόλυτη: να το φυλάξουν και να μην το ανοίξουν ποτέ.

Δεν τους είπε τι είχε μέσα. Ούτε γιατί.

Η Πάνδροσος υπάκουσε. Οι άλλες δύο άντεξαν λίγες μέρες. Η περιέργεια δούλευε μέσα τους σαν νερό στην πέτρα: τι φυλάνε; γιατί σε αυτές; τι είναι τόσο σημαντικό που δεν επιτρέπεται ούτε να το δουν;

Μια νύχτα σήκωσαν το καπάκι.

Μέσα ήταν το μωρό — και τυλιγμένο γύρω του, ή στη θέση των ποδιών του ανάλογα με την εκδοχή, ένα φίδι. Οι δύο αδελφές ούρλιαξαν, βγήκαν τρέχοντας από το ιερό και έπεσαν από τον βράχο της Ακρόπολης.

Την είδηση την έφερε στην Αθηνά ένα κοράκι, που τότε ήταν άσπρο. Η θεά, μέσα στην οργή της, έκανε τα φτερά του κατάμαυρα — και από τότε το κοράκι είναι το πουλί που φέρνει τα κακά νέα.

Ο Εριχθόνιος επέζησε, μεγάλωσε στον ναό της Αθηνάς και έγινε βασιλιάς της Αθήνας. Οι Αθηναίοι τον θεωρούσαν πρόγονό τους και έλεγαν με υπερηφάνεια ότι είναι αυτόχθονες: δεν ήρθαν από αλλού, γεννήθηκαν από αυτό το χώμα.

Ο μύθος στέκεται δίπλα σε εκείνον της Πανδώρας, αλλά λέει κάτι διαφορετικό. Στην Πανδώρα, αυτό που βγαίνει από το κλειστό δοχείο βλάπτει όλο τον κόσμο. Εδώ το περιεχόμενο ήταν εντελώς ακίνδυνο — ένα παιδί που κοιμόταν. Η καταστροφή δεν ήρθε από αυτό που είδαν οι αδελφές, αλλά από το ότι δεν άντεξαν να μην ξέρουν.