Μυθολογία · Επίπεδο Β2
Ο Αινείας, από την Τροία στη Δύση
Ένας πρόσφυγας σώζει την οικογένεια και την παράδοσή του και αναζητά νέα πατρίδα.
Δεν χάθηκαν όλοι οι Τρώες με την πτώση της πόλης τους. Ένας από αυτούς ξεκίνησε ένα μακρύ ταξίδι προς τη Δύση, που τον έκανε γενάρχη ενός νέου λαού: των Ρωμαίων.
Ο Αινείας ήταν γιος του θνητού Αγχίση και της θεάς Αφροδίτης και ένας από τους σημαντικότερους πολεμιστές των Τρώων. Ήδη στην Ιλιάδα φαίνεται ότι οι θεοί τού επιφύλασσαν ξεχωριστή μοίρα: όταν κινδύνεψε στη μάχη, τον έσωσαν οι ίδιοι — γιατί, όπως λέει ο Ποσειδώνας, ήταν γραφτό να επιζήσει, ώστε να μη σβήσει η γενιά του Δαρδάνου. Την πιο γνωστή εκδοχή της μετέπειτα ιστορίας του τη διηγείται ο Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος στην Αινειάδα.
Τη νύχτα που έπεσε η Τροία, ο Αινείας κατάλαβε πως η μάχη ήταν χαμένη και πως το χρέος του ήταν πλέον να σώσει ανθρώπους. Σήκωσε στους ώμους τον ηλικιωμένο πατέρα του, που κρατούσε τα ιερά κειμήλια της οικογένειας, πήρε από το χέρι τον μικρό του γιο, τον Ασκάνιο, και βγήκαν από την πόλη. Η γυναίκα του, η Κρέουσα, χάθηκε μέσα στη σύγχυση. Στην Αινειάδα, η σκιά της εμφανίζεται αργότερα, τον παρηγορεί και του προφητεύει μια νέα πατρίδα σε μακρινή δυτική γη.
Άρχισε έτσι μια πολύχρονη περιπλάνηση στη Μεσόγειο. Με μια μικρή συντροφιά προσφύγων, ο Αινείας ταξίδεψε από τη Θράκη στη Δήλο και στην Κρήτη, ερμηνεύοντας — και συχνά παρεξηγώντας — τους χρησμούς που μιλούσαν για τη γη των προγόνων του. Σιγά σιγά ο προορισμός ξεκαθάρισε: ήταν η Ιταλία. Στη Σικελία ο ήρωας έθαψε τον πατέρα του, το πιο βαρύ από τα πένθη του ταξιδιού.
Η Ήρα όμως, που μισούσε ό,τι είχε απομείνει από την Τροία, σήκωσε φοβερή τρικυμία και έριξε τα καράβια στις ακτές της Αφρικής. Εκεί ο Αινείας βρήκε φιλοξενία στην Καρχηδόνα, τη νέα πόλη της βασίλισσας Διδώς, που τον ερωτεύτηκε παράφορα. Για μια στιγμή φάνηκε ότι ο ήρωας θα ξεχνούσε την αποστολή του· μα ο Δίας τού έστειλε τον Ερμή με εντολή να συνεχίσει. Ο Αινείας υπάκουσε στο πεπρωμένο του και ετοιμάστηκε κρυφά να σαλπάρει — μια απόφαση που στέρησε από τη Διδώ την ευκαιρία για έναν ειλικρινή αποχαιρετισμό. Εκείνη αντιλήφθηκε τα σχέδιά του, αλλά δεν κατάφερε να τον μεταπείσει. Μετά την αναχώρησή του, η απελπισμένη βασίλισσα έβαλε τέλος στη ζωή της. Το τραγικό γεγονός αναφέρεται χωρίς να παρουσιάζεται: όποιος νιώθει απελπισία χρειάζεται άμεση στήριξη, όχι απομόνωση.
Όταν επιτέλους τα πλοία άραξαν στο Λάτιο, στις όχθες του Τίβερη, ο βασιλιάς Λατίνος υποδέχτηκε τους Τρώες και υποσχέθηκε στον Αινεία την κόρη του, τη Λαβινία, χωρίς το έπος να της δίνει ουσιαστικό λόγο στην απόφαση. Η συμφωνία πυροδότησε πόλεμο με τον Τύρνο, τον ντόπιο μνηστήρα της. Ύστερα από σκληρές μάχες ο Αινείας σκότωσε τον Τύρνο. Η εικονογράφηση σταματά πριν από αυτή τη μονομαχία και δίνει έμφαση στην προσπάθεια συνύπαρξης. Στο σημείο αυτό τελειώνει η Αινειάδα. Σε άλλες ρωμαϊκές παραδόσεις, ο Αινείας παντρεύτηκε τη Λαβινία και ίδρυσε μια νέα πόλη, το Λαβίνιο.
Ο γιος του, ο Ασκάνιος, ίδρυσε αργότερα την Άλβα Λόγκα, και από τη βασιλική της γενιά γεννήθηκαν, σύμφωνα με τον μύθο, ο Ρωμύλος και ο Ρώμος, οι ιδρυτές της Ρώμης. Έτσι ο Τρώας πρόσφυγας έγινε γενάρχης των Ρωμαίων — και ο μύθος του, γέφυρα που ενώνει τον ελληνικό κόσμο με τον ρωμαϊκό.